ECLI:NL:RBDHA:2024:15337 Rechtbank Den Haag , 25-09-2024 / NL24.28174
Samenvatting
In de zaak tussen eiser, vertegenwoordigd door mr. J.W.F. Noot, en de minister van Asiel en Migratie, heeft de Rechtbank Den Haag op 26 september 2024 uitspraak gedaan. Eiser, geboren op [datum] 2007 en staatloos, diende op 11 januari 2023 een asielaanvraag in. Deze aanvraag werd op 18 juni 2024 ingewilligd, waarbij verweerder eiser een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd verleende op basis van artikel 29, eerste lid, aanhef en onder b, van de Vreemdelingenwet (Vw).
Eiser betwistte echter de vaststelling van zijn nationaliteit door verweerder, die deze als 'onbekend' had geclassificeerd. Eiser stelde dat hij als staatloos had moeten worden aangemerkt en dat het bestreden besluit in strijd was met het motiverings- en zorgvuldigheidsbeginsel. Hij voerde aan dat verweerder niet had gemotiveerd waarom zijn verklaringen niet waren gevolgd, ondanks dat deze als geloofwaardig werden beschouwd. Eiser verwees naar toezeggingen van verweerder over het opvragen van documenten bij Duitse autoriteiten en naar specifieke werkinstructies van de IND met betrekking tot de beoordeling van staatloosheid.
Verweerder stelde dat eiser geen procesbelang had en dat het beroep om die reden niet-ontvankelijk moest worden verklaard. De rechtbank beoordeelde ambtshalve het procesbelang van eiser en concludeerde dat hij geen belang had bij een inhoudelijke beoordeling van zijn beroep. De rechtbank baseerde deze conclusie op vaste rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, die stelt dat verweerder niet verplicht is om de staatloosheid van een vreemdeling vast te stellen, zolang dit niet noodzakelijk is voor de beslissing over de asielaanvraag. Aangezien eiser de asielrechtelijke bescherming had verkregen, was de asielprocedure niet gericht op het vaststellen van staatloosheid.
De rechtbank merkte op dat er sinds 1 oktober 2023 een nieuwe wet is die een procedure voor de vaststelling van staatloosheid introduceert, waar eiser gebruik van kan maken. Dit betekent dat de asielprocedure en het beroep tegen de inwilliging van de asielaanvraag niet de juiste weg zijn om de staatloosheid aan te vechten.
Uiteindelijk verklaarde de rechtbank het beroep van eiser niet-ontvankelijk en oordeelde dat verweerder de proceskosten van eiser niet hoefde te vergoeden. De uitspraak werd openbaar gemaakt via geanonimiseerde publicatie. Eiser heeft de mogelijkheid om verzet aan te tekenen tegen deze uitspraak binnen zes weken na bekendmaking.
Soortgelijke uitspraken
Tijdslijn
Inhoudsindicatie
Buitenzitting, geen procesbelang, beroep niet-ontvankelijk.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL24.28174
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
en
de minister van Asiel en Migratie, voorheen de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder.
Procesverloop
Bij besluit van 18 juni 2024 (het bestreden besluit) heeft verweerder de asielaanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd van eiser van 11 januari 2023 ingewilligd op grond van artikel 29, eerste lid, aanhef en onder b, van de Vw.
Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
Verweerder heeft desgevraagd een verweerschrift ingediend.
De rechtbank doet op grond van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) uitspraak zonder zitting.
Overwegingen
1. Eiser stelt te zijn geboren op [datum] 2007 en staatloos te zijn. Eiser heeft op 11 januari 2023 een asielaanvraag ingediend.
2. Verweerder heeft in het bestreden besluit eiser in het bezit gesteld van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd op grond van artikel 29, eerste lid, aanhef en onder b, van de Vw. Verweerder heeft eisers verklaringen over zijn identiteit, nationaliteit en herkomst geloofwaardig geacht. Echter, in het bestreden besluit staat vermeld dat zijn nationaliteit ‘onbekend’ is.
3. Eiser kan zich niet verenigen met het bestreden besluit. De inwilliging van de gevraagde verblijfsvergunning wordt niet betwist, eiser betwist wel de vaststelling van zijn nationaliteit door verweerder. Eiser stelt dat hij als staatloos had moeten worden aangemerkt en dat het bestreden besluit in strijd is met het motiveringsbeginsel en zorgvuldigheidsbeginsel.
4. Verweerder stelt zich op het standpunt dat eiser geen procesbelang heeft en dat het beroep om die reden niet-ontvankelijk moet worden verklaard.
5. De rechtbank beoordeelt ambtshalve of eiser belang heeft bij een inhoudelijke beoordeling van zijn beroep. De rechtbank is van oordeel dat eiser geen procesbelang heeft. Uit vaste rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State volgt dat verweerder, zolang dit niet noodzakelijk is voor zijn beslissing, niet verplicht is om in het kader van een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd vast te stellen of een vreemdeling staatloos is.
6. Dit brengt met zich dat de asielprocedure en het beroep gericht tegen de inwilliging van de asielaanvraag niet de weg is om hierover te procederen. Volledigheidshalve merkt de rechtbank op dat op 1 oktober 2023 de Wet vaststellingsprocedure staatloosheid (Wvs) in werking is getreden. Via deze procedure kan eiser een verzoek indienen om zijn nationaliteit te wijzigen in de Basisregistratie Personen (BRP) bij het college van burgemeester en wethouders van de gemeente waar hij staat ingeschreven. Het is voor eiser ook mogelijk, indien zijn asielprocedure onherroepelijk is, een civielrechtelijk verzoek in te dienen bij de rechtbank tot vaststelling van staatloosheid in de zin van de Wvs.
7. De rechtbank verklaart het beroep niet-ontvankelijk. Eiser heeft geen procesbelang bij het door hem ingestelde beroep tegen de inwilliging van zijn asielaanvraag.
8. Verweerder hoeft de proceskosten van eiser niet te vergoeden.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
Deze uitspraak is gedaan op 26 september 2024 door mr. M.L. Weerkamp, rechter, in aanwezigheid van A.S.J.I. Hendrickx, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op
De uitspraak is bekendgemaakt op:
Informatie over verzet
Als partijen het niet eens zijn met deze uitspraak, kunnen zij een verzetschrift sturen naar de rechtbank waarin zij uitleggen waarom zij het niet eens zijn met deze uitspraak. Het verzetschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Als partijen graag een zitting willen om het verzetschrift toe te lichten, moeten zij dit in het verzetschrift vermelden.