ECLI:NL:RBDHA:2026:21690 Rechtbank Den Haag , 03-08-2026 / NL26.41851

Bestuursrecht > Vreemdelingenrecht

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen [eiser] , V-nummer: [V nummer] , eiser (gemachtigde: mr. J.S. Jordan),

en

de minister van Asiel en Migratie, verweerder (hierna: de minister) (gemachtigde: mr. P.A.L.A. van Ittersum).

Procesverloop

De minister heeft op 19 juni 2026 aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Deze maatregel duurt nog voort.

Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring beroep ingesteld. Daarbij heeft hij verzocht om schadevergoeding.

De minister heeft een voortgangsrapportage overgelegd. Eiser heeft hierop gereageerd.

De rechtbank heeft het beroep op 31 juli 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, mr. T. Yilmaz als waarnemer van de gemachtigde van eiser, S. Zambyb als tolk en de gemachtigde van de minister.

Overwegingen

1. Eiser stelt van Marokkaanse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] 1998.

2. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van vreemdelingenbewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.

3. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 3 juli 2026 (NL26.34263) volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom is bij de beoordeling van de rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van bewaring slechts de periode van belang sinds het moment van het sluiten van dat onderzoek.

4. Eiser voert aan dat het zicht op uitzetting binnen een redelijke termijn ontbreekt.

4.1. De rechtbank is van oordeel dat het zicht op uitzetting naar Marokko bestaat. Daarbij acht de rechtbank van belang dat er geen aanknopingspunten zijn dat het zicht op uitzetting naar Marokko in het algemeen ontbreekt. Evenmin zijn er aanknopingspunten dat het zicht op uitzetting in eisers geval ontbreekt en dat er aan eiser geen laissez-passer zal worden afgegeven. Op 24 juni 2026 heeft de minister een laissez-passer aanvraag ingediend bij de Marokkaanse autoriteiten. Deze aanvraag is nog in behandeling. De minister heeft op 26 juni 2026 en 16 juli 2026 gerappelleerd. Dat de aanvraag na ruim een maand nog in onderzoek is bij de Marokkaanse autoriteiten, maakt dit niet anders. Bovendien rust op eiser een verplichting om actief en volledig mee te werken aan het onderzoek naar zijn identiteit en nationaliteit. Niet is gebleken dat eiser inspanningen heeft verricht om aan documenten te komen die de afgifte van een laissez-passer kunnen bevorderen. Ook is de rechtbank van oordeel dat de minister tot dusverre voldoende voortvarend heeft gehandeld, waarvoor nog van belang is dat er op 20 juli 2026 een vertrekgesprek is gevoerd met eiser. De beroepsgrond slaagt niet.

5. Eiser voert verder aan dat het voortduren van de vreemdelingenbewaring niet langer evenredig is. Eiser heeft op 18 mei 2026 in Spanje een verblijfsaanvraag ingediend in het kader van regularisatie. Op 25 juni 2026 heeft eiser een oproep ontvangen van de Spaanse autoriteiten waarin staat dat hij op 17 augustus 2026 om 9:30 uur een afspraak heeft in [plaats] om zijn vingerafdrukken af te nemen in het kader van de aanvraagprocedure. Zolang eiser in vreemdelingenbewaring zit kan hij niet naar deze afspraak gaan. De voortzetting van de vreemdelingenbewaring schaadt eiser rechtsreeks in zijn rechtspositie in de Spaanse verblijfsprocedure, aldus eiser.

5.1. In wat eiser aanvoert, ziet de rechtbank geen aanleiding voor het oordeel dat het voortduren van de vreemdelingenbewaring niet langer evenredig is. De rechtbank verwijst in dat kader naar hetgeen in de uitspraak van 3 juli 2026 onder r.o. 3.3 is opgenomen:

De rechtbank is van oordeel dat eisers beroepsgrond niet slaagt. In de maatregel heeft de minister overwogen dat eisers verklaring dat hij een verblijfsaanvraag in Spanje heeft lopen is meegenomen in de beslissing. Volgens de minister maakt dat de vreemdelingenbewaring niet onevenredig bezwarend, omdat eiser de beslissing op die aanvraag niet heeft afgewacht en naar Nederland is gekomen, omdat hij liever in Nederland wil verblijven. Deze motivering acht de rechtbank toereikend, mede gelet op het feit dat eiser zelf ook heeft verklaard geen rechtmatig verblijf te hebben in Spanje. Zijn stelling dat de kans groot is dat hij een verblijfsvergunning krijgt in Spanje leidt niet tot een ander oordeel, reeds omdat eiser die stelling niet nader heeft onderbouwd. Er is geen sprake van een motiveringsgebrek.[onderstreping door de rechtbank]

5.2. De door eiser overgelegde nieuwe stukken en aangevoerde argumenten doen daar niet aan af, met name omdat eiser daarmee niet heeft onderbouwd dat de kans dat hij een verblijfsvergunning krijgt in Spanje zodanig groot is dat het niet anders kan dan dat zijn aanvraag zal worden ingewilligd. De beroepsgrond slaagt niet.

6.Los van de door eiser aangevoerde gronden, ziet de rechtbank ook ambtshalve geen reden om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan.

Conclusie en gevolgen

6. Het beroep tegen het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.

Beslissing

De rechtbank:

• verklaart het beroep ongegrond;
• wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. P.L.C.M. Ficq, rechter, in aanwezigheid van mr. B.S. Beens, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.