ECLI:NL:RBOVE:2026:5536 Rechtbank Overijssel , 15-09-2026 / 08-292754-25 en 08-159772-26 (gev. ttz) (P)

Strafrecht

RECHTBANK OVERIJSSEL Team Strafrecht Meervoudige kamer

Zittingsplaats Zwolle

Parketnummers: 08-292754-25 en 08-159772-26 (gev. ttz) (P) Datum vonnis: 15 september 2026

Vonnis op tegenspraak in de zaak van de officier van justitie tegen:

1 Het onderzoek op de terechtzitting

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzittingen van 17 februari 2026, 21 april 2026, 09 juni 2026 en 01 september 2026.

De rechtbank heeft kennis genomen van de vordering van de officier van justitie en van wat door verdachte en zijn raadsvrouw mr. M.A. Lubbers, advocaat in Deventer, naar voren is gebracht.

Ook heeft de rechtbank kennis genomen van:

• de namens [slachtoffer 1] voorgedragen slachtofferverklaring en hetgeen namens haar als benadeelde partij door mr. M.R.M. Schaap, advocaat te Groningen, is aangevoerd;
• de namens [slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] voorgedragen slachtofferverklaringen en hetgeen namens hen als benadeelde partijen door mr J. Bouwhuis, advocaat in Zwolle, is aangevoerd;
• hetgeen namens [slachtoffer 5] , [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7] als benadeelde partijen door mr. S. Striekwold, advocaat te Doetinchem, is aangevoerd.

2 De tenlastelegging

De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.

De verdenking komt er, na wijziging van de tenlastelegging als bedoeld in artikel 341a van het Wetboek van Strafvordering van 9 juni 2026, na voeging van de afzonderlijk onder parketnummers 08-292754-25 en 08-159772-26 aangebrachte dagvaardingen op de terechtzitting van 1 september 2026 en na wijziging van de tenlastelegging onder parketnummer 08-292754-25 van diezelfde datum, kort en zakelijk weergegeven, op neer dat verdachte:

08-292754-25

feit 1: op 20 september 2025 in [plaats 1] [slachtoffer 1] , hierna [slachtoffer 1] , die de leeftijd van twaalf jaren nog niet had bereikt, heeft verkracht, welke verkrachting werd voorafgegaan door, vergezeld van of gevolgd door dwang, geweld of bedreiging (primair), dan wel die [slachtoffer 1] heeft aangerand, welke aanranding werd voorafgegaan door, vergezeld van of gevolgd door dwang, geweld of bedreiging (subsidiair);

feit 2: op 4 oktober 2025 in [plaats 1] [slachtoffer 2] , hierna [slachtoffer 2] , die de leeftijd van twaalf jaren nog niet had bereikt, heeft aangerand, welke aanranding werd voorafgegaan door, vergezeld van of gevolgd door dwang, geweld of bedreiging;

feit 3: op 21 oktober 2025 in [plaats 1] [slachtoffer 3] , hierna [slachtoffer 3] , die de leeftijd van twaalf jaren nog niet had bereikt, heeft aangerand, welke aanranding werd voorafgegaan door, vergezeld van of gevolgd door dwang, geweld of bedreiging;

feit 4: op 21 oktober 2025 in [plaats 1] in de aanwezigheid van de (minderjarige) [slachtoffer 8] , hierna [slachtoffer 8] , een of meer handelingen heeft verricht die aanstotelijk waren voor de eerbaarheid;

feit 5: op 1 november 2025 in [plaats 1] [slachtoffer 5] , hierna [slachtoffer 5] , die de leeftijd van zestien jaren nog niet had bereikt, seksueel heeft gecorrumpeerd (primair), dan wel in de aanwezigheid van [slachtoffer 5] een of meer handelingen heeft verricht die aanstotelijk waren voor de eerbaarheid;

feit 6: op 7 september 2025 in [plaats 1] een poging heeft gedaan tot aanranding van [slachtoffer 4] , hierna [slachtoffer 4] , die de leeftijd van twaalf jaren nog niet had bereikt, welke poging tot aanranding werd voorafgegaan door, vergezeld van of gevolgd door dwang, geweld of bedreiging (primair), dan wel [slachtoffer 4] seksueel heeft gecorrumpeerd (subsidiair), dan wel in de aanwezigheid van [slachtoffer 4] een of meer handelingen heeft verricht die aanstotelijk waren voor de eerbaarheid (meer subsidiair);

08-159772-26

feit 1: op 25 oktober 2025 in [plaats 2] [slachtoffer 9] en/of [slachtoffer 6] , hierna [slachtoffer 9] en [slachtoffer 6] , die beiden de leeftijd van zestien jaren nog niet hadden bereikt, seksueel heeft gecorrumpeerd (primair), dan wel in de aanwezigheid van [slachtoffer 9] en [slachtoffer 6] een of meer handelingen heeft verricht die aanstotelijk waren voor de eerbaarheid (subsidiair);

feit 2: op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 1 oktober 2025 tot en met 31 oktober 2025 in [plaats 1] [slachtoffer 7] , hierna [slachtoffer 7] , die de leeftijd van zestien jaren nog niet had bereikt, seksueel heeft gecorrumpeerd (primair), dan wel in de aanwezigheid van [slachtoffer 7] een of meer handelingen heeft verricht die aanstotelijk waren voor de eerbaarheid (subsidiair).

3 De bewijsmotivering

3.1 Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich, op gronden zoals nader in het requisitoir verwoord, op het standpunt gesteld dat wettig en overtuigend kan worden bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het in de zaak met parketnummer 08-292754-25 onder 1 subsidiair, 2, 3, 4, 5 primair en 6 primair tenlastegelegde en het in de zaak met parketnummer 08-159772-26 onder 1 primair en 2 primair tenlastegelegde.

3.2 Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft, op gronden zoals nader in de pleitnota verwoord, aangevoerd dat verdachte moet worden vrijgesproken van:

• het in de zaak met parketnummer 08-292754-25 onder 1 primair tenlastegelegde;
• het in de zaak met parketnummer 08-292754-25 onder 1 subsidiair tenlastegelegde, voor zover dat ziet op het tweede, derde, vierde vijfde gedachtestreepje, het ‘schudden’ en ‘heen en weer bewegen’ onder het zesde gedachtestreepje en de bestanddelen met betrekking tot dwang, geweld en bedreiging;
• het in de zaak met parketnummer 08-292754-25 onder 2 tenlastegelegde (primair), dan wel partiële vrijspraak ter zake van de bestanddelen met betrekking tot dwang, geweld en bedreiging (subsidiair);
• het in de zaak met parketnummer 08-292754-25 onder 3 tenlastegelegde, voor zover dat ziet op tweede en zesde gedachtestreepje en de bestanddelen met betrekking tot dwang, geweld en bedreiging;
• het in de zaak met parketnummer 08-292754-25 onder 4 tenlastegelegde;
• het in de zaak met parketnummer 08-292754-25 onder 6 primair tenlastegelegde;
• het in de zaak met parketnummer 08-159772-26 onder 1 primair tenlastegelegde;
• het in de zaak met parketnummer 08-159772-26 onder 2 tenlastegelegde.

De verdediging refereert zich ten aanzien van het overige ten laste gelegde aan het oordeel van de rechtbank.

3.3 Het oordeel van de rechtbank

3.3.1. Meldingen en aangiftes

Op 21 oktober 2025 kwam bij de politie een melding binnen van de moeder van de destijds zeven jaar oude [slachtoffer 3] , inhoudende dat [slachtoffer 3] haar vertelde dat zij diezelfde dag in de binnenspeeltuin van [locatie 2] in [plaats 1] was benaderd bij een glijbaan door een man die haar vroeg of zij zijn piemel wilde vasthouden. De man zou zijn piemel uit zijn broek hebben gehaald en [slachtoffer 3] zou deze hebben aangeraakt. [slachtoffer 3] heeft in haar verhoor verklaard dat toen de man zelf aan zijn piemel zat, hier “snot” uit kwam.

Op 4 oktober 2025 was een vergelijkbare melding gedaan door de moeder van de destijds vier jaar oude [slachtoffer 2] . Zij meldde dat [slachtoffer 2] haar vertelde dat zij in de ochtend van 4 oktober 2025 aan het spelen was in de binnenspeeltuin van [locatie 2], toen een man haar in het ‘piratenschip’ vroeg of zij zijn piemel wilde zien. De man haalde zijn piemel uit zijn broek, waarop [slachtoffer 2] deze heeft aangeraakt. In haar aangifte verklaarde de moeder voorts dat de man de hand van [slachtoffer 2] zou hebben vastgepakt en deze op zijn (ontblote) piemel zou hebben gelegd. [slachtoffer 2] zou hierna huilend naar beneden zijn gegaan.

Later in de avond van 21 oktober 2025 kwam bij de politie een melding binnen van de vader van de destijds vijf jaar oude [slachtoffer 8] . Hij meldde dat toen zijn dochter diezelfde middag aan het spelen was in [locatie 2] bij een houten klimtunnel, zij een man zag die zijn piemel uit zijn broek had gehaald en een ander kind daarmee op zijn of haar hand sloeg. In haar aangifte verklaarde ook de moeder van [slachtoffer 8] dat haar dochter vertelde dat zij een man had gezien die zijn piemel liet zien en hiermee sloeg op de hand van een kind. De man zou zich verdekt hebben opgesteld in een houten hut op de eerste verdieping van de binnenspeeltuin.

Op 27 oktober 2025 berichtte de eigenaar van [locatie 2] de politie dat hij weer een melding had ontvangen met betrekking tot seksueel misbruik van kinderen. Hierop hebben verbalisanten contact opgenomen met de melder, de vader van [slachtoffer 1] . Hij verklaarde dat zijn dochter had gezegd dat zij op 20 september 2025 door een man werd gevraagd of zij aan zijn piemel wilde zitten en ‘schudden’. Hierop zou zij de piemel van de man hebben aangeraakt. Dit zou hebben plaatsgevonden in [locatie 2] in een hoekje bij de glijbaan en het klimrek. In het verhoor verklaarde [slachtoffer 1] dat een ‘boef’ tegen haar zei: “schud maar met mijn piemel”, dat die boef zei: “eet maar lekker op” en dat hij zijn piemel in haar mond heeft gebracht. Ze was destijds vier jaar oud.

Op grond van locatie- en parkeerjaarkaartgegevens kan worden vastgesteld dat verdachte op 20 september, 4 oktober en 21 oktober 2025 telkens binnen hetzelfde tijdsbestek als [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 8] in [locatie 2] aanwezig was.

Op 1 november 2025 was een verbalisant naar aanleiding van voornoemde meldingen aanwezig in De Flierefuiter en is verdachte op heterdaad aangehouden. De verbalisant hoorde dat verdachte de acht jaar oude [slachtoffer 5] vroeg of zij zijn piemel wilde zien. [slachtoffer 5] verklaarde hierover zelf dat een man aan haar vroeg of zij met hem mee wilde lopen naar een geheime plek en dat hij daar zijn piemel heeft laten zien.

Op 28 november 2025 kwam de melding binnen van de moeder van de destijds zes jaar oude [slachtoffer 4] . Zij zou tegen haar moeder hebben gezegd dat zij eerder in [locatie 2] was aangesproken door een man die zijn piemel aan haar heeft laten zien en haar vroeg of zij deze wilde aanraken. Bij de politie heeft [slachtoffer 4] verklaard dat een man vroeg of zij met hem wilde meegaan, dat zij vervolgens samen naar boven gingen en dat een man bij de glijbaan zijn piemel uit zijn broek heeft gehaald en vervolgens daarmee heeft rondgedraaid.

Op grond van locatie- en parkeerjaarkaartgegevens van zowel verdachte als de moeder van [slachtoffer 4] kan worden vastgesteld dat zij op 7 september 2025 binnen hetzelfde tijdsbestek in [locatie 2] aanwezig waren.

Op 17 maart 2026 werd door de vader van [slachtoffer 9] de melding gedaan dat zijn dochter samen met haar vriendinnetje [slachtoffer 6] op 25 oktober 2025 bij [locatie 3] in [plaats 2] aan het spelen was, toen er een man naar hen toekwam die zijn piemel liet zien en vroeg of zij hiermee wilden spelen. [slachtoffer 9] en [slachtoffer 6] waren destijds respectievelijk zes en vier jaar oud. Van dit incident is aangifte gedaan door zowel de vader van [slachtoffer 9] als die van [slachtoffer 6] .

Op grond van locatiegegevens van de telefoon van verdachte kan worden vastgesteld dat verdachte op 25 oktober 2025 binnen hetzelfde tijdsbestek als [slachtoffer 9] en [slachtoffer 6] in [locatie 3] aanwezig was.

Tot slot kwam op 9 april 2026 een melding binnen van de moeder van [slachtoffer 7] , inhoudende dat haar dochter, die destijds vijf jaar oud was, vertelde dat zij de vorige keer dat zij in [locatie 2] was, was benaderd door een man die zijn piemel uit zijn broek haalde en hiermee ging spelen. Dit zou mogelijk in de herfstvakantie van 2025 hebben plaatsgevonden. Hiervan is later aangifte gedaan.

DNA verdachte

Naar aanleiding van de verklaring van [slachtoffer 3] heeft in [locatie 2] een onderzoek plaatsgevonden met een speurhond. De speurhond sloeg aan op de vloerbedekking bij een houten huisje op de speelzolder. Onderzoek van het NFI toonde aan dat de bemonstering van deze vloerbedekking sperma bevatte. Onderzoek toonde ook aan dat het op de vloerbedekking aangetroffen DNA-profiel DNA bevat van 1 persoon. De conclusie van dit onderzoek luidde dat het meer dan 1 miljard keer waarschijnlijker is dat deze bemonstering sperma bevat van verdachte dan wanneer de bemonstering sperma bevat van een willekeurige onbekende man.

Verklaringen verdachte

In zijn eerste politieverhoor heeft verdachte bekend dat hij op 1 november 2025 zijn penis heeft getoond aan een meisje. Tijdens zijn tweede verhoor op 2 november 2025 heeft verdachte, nadat hij ermee werd geconfronteerd dat zijn DNA in de buurt van de glijbaan was aangetroffen, bekend dat hij zich op die plek wel eens heeft afgetrokken, maar zonder dat daar kinderen bij aanwezig waren. Tijdens het verhoor van 22 januari 2026 heeft verdachte verklaard dat het zo kan zijn dat een jong kind zijn penis heeft aangeraakt, dat hij op 4 oktober 2025 in [locatie 2] ‘met zichzelf bezig was’ en dat hij op 21 oktober 2025 heeft gemasturbeerd en geëjaculeerd, waarbij een kind kwam kijken. Verdachte bekende dat hij op 1 november aan een kind zijn penis heeft laten zien nadat hij aan dit kind heeft gevraagd of zij deze wilde zien. Verdachte kon zich niet meer herinneren of hij op 7 september 2025 in [locatie 2] aanwezig was, maar bekende wel dat het zo kan zijn dat hij op die datum aan een kind heeft gevraagd of zij zijn penis wilde vasthouden en dat hij deze heeft laten zien. Tot slot heeft verdachte verklaard dat hij op 25 oktober 2025 een kinderfeestje van zijn zoon had in [locatie 3] en dat hij hier aan het masturberen was toen er een kind voorbijliep.

Ten overstaan van de rechtbank heeft verdachte bekend dat hij op 1 november 2025 in [locatie 2] zijn penis heeft vastgepakt en aan een klein meisje heeft gevraagd of zij deze wilde zien. Verdachte heeft voorts verklaard vaak op dezelfde plek op de speelzolder te masturberen en dat hij daar soms jonge kinderen trof die langsliepen. Verdachte kan zich de exacte data niet herinneren, maar hij heeft niet ontkend dat hij zijn penis op verschillende momenten aan kleine kinderen heeft laten zien. Verdachte deed dit telkens terwijl hij al aan het masturberen was. Verdachte heeft ook bekend aan een aantal kinderen te hebben gevraagd of zij zijn penis wilden zien en aanraken. Het is volgens verdachte ongeveer drie keer gebeurd dat een kind zijn penis heeft aangeraakt. Verdachte heeft verklaard eenmaal te zijn klaargekomen en dat was in het bijzijn van een kind. Verdachte verklaart dat het steeds om kleine meisjes ging.

3.3.2. Overwegingen en oordeel

(Partiële) vrijspraken

Het studioverhoor van [slachtoffer 1] wordt niet gesteund door enig ander bewijs ten aanzien van het onderdeel binnendringen (de piemel in de mond krijgen). De rechtbank acht daarom, met de officier van justitie en de verdediging, niet bewezen wat aan verdachte in de zaak met parketnummer 08-292754-25 onder 1 primair ten laste is gelegd, de verkrachting, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken. Eveneens zal de rechtbank verdachte vrijspreken van het in de zaak met parketnummer 08-292754-25 onder 6 primair tenlastegelegde ( [slachtoffer 4] ), aangezien de gedragingen van verdachte naar het oordeel van de rechtbank niet kunnen worden gekwalificeerd als een poging tot aanranding. Tot slot zal verdachte worden vrijgesproken van het in de zaak met parketnummer 08-159772-26 onder 2 tenlastegelegde ( [slachtoffer 7] ). Uit het dossier volgt niet dat verdachte op de door aangeefster genoemde data in [locatie 2] aanwezig is geweest zodat er geen pleegdatum of periode kan worden vastgesteld.

Parketnummer 08-292754-25 onder 1 subsidiair

De rechtbank acht op grond van de gebezigde bewijsmiddelen die in de bijlage bij dit vonnis zijn vervat, in onderling verband en samenhang bezien, wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het in de zaak met parketnummer 08-292754-25 onder 1 subsidiair tenlastegelegde heeft begaan op de wijze zoals in de bewezenverklaring hieronder is vermeld. Nu verdachte zal worden vrijgesproken van het tweede, derde, vierde en vijfde gedachtestreepje alsmede de onderdelen ‘schudden’ en ‘heen en weer bewegen’ van het zesde gedachtestreepje, behoeft het verweer van de verdediging op dit punt geen nadere bespreking.

Parketnummer 08-292754-25 onder 2 primair

Anders dan de verdediging, maar met de officier van justitie, acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het in de zaak met parketnummer 08-292754-25 onder 2 primair tenlastegelegde. Naar het oordeel van de rechtbank vindt de aangifte voldoende steun in de overige bewijsmiddelen. Verdachte heeft bekend dat hij in [locatie 2] aan meerdere kinderen heeft gevraagd of zij zijn penis wilden zien en/of aanraken terwijl hij aan het masturberen was en dat het ongeveer drie keer is gebeurd dat een kind zijn penis heeft aangeraakt. Daarnaast blijkt uit de locatiegegevens van de telefoon van verdachte en de parkeerjaarkaartgegevens dat verdachte op dezelfde dag en hetzelfde tijdstip als [slachtoffer 2] in [locatie 2] aanwezig was.

Parketnummer 08-292754-25 onder 3

De rechtbank is, anders dan de verdediging, van oordeel dat voldoende wettig en overtuigend kan worden bewezen dat verdachte aan [slachtoffer 3] heeft gevraagd: “wil je aan mijn piemel zitten?”. Naar het oordeel van de rechtbank heeft [slachtoffer 3] consistent en gedetailleerd verklaard en vinden haar verklaringen op essentiële onderdelen steun in de overige bewijsmiddelen. Verdachte heeft bekend dat hij in [locatie 2] aan meerdere kleine meisjes heeft gevraagd of zij zijn penis wilden zien en/of aanraken terwijl hij aan het masturberen was en dat het ongeveer drie keer is gebeurd dat een kind zijn penis heeft aangeraakt. Het enkele feit dat [slachtoffer 3] in het verhoor verschillende bewoordingen heeft gebruikt om kenbaar te maken dat verdachte haar heeft gevraagd om zijn penis aan te raken, doet hieraan niets af. Nu de rechtbank verdachte zal vrijspreken ter zake van het zesde gedachtestreepje, behoeft het verweer van de verdediging op dit punt geen nadere bespreking.

Ten aanzien van het bestanddeel ‘dwang, geweld en/of bedreiging’

Anders dan de verdediging, maar met de officier van justitie, is de rechtbank van oordeel dat ten aanzien van het in de zaak met parketnummer 08-292754-25 onder 1 subsidiair, 2 primair en 3 tenlastegelegde wettig en overtuigend kan worden bewezen dat de aanrandingen werden vergezeld van dwang. De rechtbank stelt vast dat het gaat om heel jonge meisjes, in de leeftijd van 4 jaar tot 8 jaar, die in een speeltuin op een donkere plek in een speeltoestel totaal onverwacht werden geconfronteerd met verdachte, een volwassen man, die terwijl hij aan het masturberen was aan de kinderen vroeg of zij zijn penis wilden zien of aanraken. Voor kinderen van deze leeftijd is een dergelijke situatie volkomen onbekend; zij werden hierdoor overrompeld. Zij hebben als gevolg hiervan niet of in verminderde mate de mogelijkheid gehad een vrije keuze te maken en zich te onttrekken aan de situatie. De rechtbank betrekt daarbij ook dat een van de kinderen huilend bij haar moeder terugkwam en bij een ander meisje paniek werd geconstateerd door haar grootouders. Gelet op deze situatie is er naar het oordeel van de rechtbank voor de betrokken kinderen sprake geweest van dwang als bedoeld in artikel 249 van het Wetboek van Strafrecht (Sr).

Parketnummer 08-292754-25 onder 4

De door de raadsvrouw aangevoerde argumenten die zouden moeten leiden tot vrijspraak, worden naar het oordeel van de rechtbank weerlegd door de inhoud van de gebezigde bewijsmiddelen. Verdachte heeft bekend dat hij in [locatie 2] aan meerdere kinderen heeft gevraagd of zij zijn penis wilden zien en/of aanraken terwijl hij aan het masturberen was en dat het ongeveer drie keer is gebeurd dat een kind zijn penis heeft aangeraakt. Bovendien komt de locatie die [slachtoffer 8] heeft aangewezen, te weten de houten hutten bij de trampoline, exact overeen met de locatie waarop verdachte naar eigen zeggen meermalen heeft gemasturbeerd. Naar het oordeel van de rechtbank kan het dan ook niet anders zijn dan dat het verdachte is geweest die aan [slachtoffer 8] zijn penis heeft getoond, ook omdat uit de locatie- en parkeerjaarkaartgegevens volgt dat verdachte op dezelfde dag en hetzelfde tijdstip als [slachtoffer 8] in [locatie 2] aanwezig was. Concluderend acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het in de zaak met parketnummer 08-292754-25 onder 4 tenlastegelegde heeft begaan op de wijze zoals in de bewezenverklaring is vermeld.

Parketnummer 08-292754-25 onder 5

De rechtbank acht op grond van de gebezigde bewijsmiddelen, in onderling verband en samenhang bezien, wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het in de zaak met parketnummer 08-292754-25 onder 5 tenlastegelegde heeft begaan op de wijze zoals in de bewezenverklaring is vermeld.

Parketnummer 08-292754-25 onder 6 subsidiair

De rechtbank acht op grond van de gebezigde bewijsmiddelen, in onderling verband en samenhang bezien, wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het in de zaak met parketnummer 08-292754-25 onder 6 subsidiair tenlastegelegde heeft begaan op de wijze zoals in de bewezenverklaring is vermeld. Nu de rechtbank verdachte vrijspreekt van het primair tenlastegelegde, behoeft het verweer van de verdediging daaromtrent geen nadere bespreking.

Parketnummer 08-159772-26 onder 1 primair

De rechtbank acht op grond van de gebezigde bewijsmiddelen, in onderling verband en samenhang bezien, wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het in de zaak met parketnummer 08-159772-26 onder 1 primair tenlastegelegde heeft begaan op de wijze zoals in de bewezenverklaring is vermeld. Ook zonder de verklaringen van [slachtoffer 9] en [slachtoffer 6] zelf op de opnames, die de rechtbank niet als bewijs heeft gebezigd, is voldoende wettig en overtuigend bewijs voorhanden om tot een bewezenverklaring te komen. In het bijzonder slaat de rechtbank daarbij acht op de omstandigheid dat verdachte ten overstaan van de politie zelf heeft verklaard dat hij op 25 oktober 2025 in [locatie 3] in [plaats 2] in een speelkasteel heeft gemasturbeerd en dat hij hierbij is gezien door een kind.

3.4 De bewezenverklaring

De rechtbank acht op grond van de in de bijlage opgenomen bewijsmiddelen, waarin zijn vervat de redengevende feiten en omstandigheden waarop de bewezenverklaring steunt, wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het in de zaak met parketnummer 08-292754-25 onder 1 subsidiair, 2, 3, 4, 5 primair, 6 subsidiair en het in de zaak met parketnummer 08-159772-26 onder 1 primair tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat hij:

08-292754-25

1 op 20 september 2025 te [plaats 1] , met een kind beneden de leeftijd van twaalf jaren, te weten [slachtoffer 1] , geboren op [geboortedatum 2] 2021, seksuele handelingen heeft verricht, te weten

• het zich met ontblote penis te bevinden en/of zich te bevredigen in (een ruimte van) binnenspeeltuin [locatie 2] en
• het aan die [slachtoffer 1] vragen of die [slachtoffer 1] zijn, verdachtes, penis wilde aanraken en/of het tegen die [slachtoffer 1] zeggen dat die [slachtoffer 1] zijn, verdachte, penis moet aanraken en
• het die [slachtoffer 1] laten aanraken van zijn penis, en welke aanranding werd vergezeld van dwang, door
• misbruik te maken van zijn fysieke en/of psychisch overwicht ten opzichte van die [slachtoffer 1] , bestaande dat overwicht uit het aanzienlijke leeftijdsverschil en de (hieruit voortvloeiende) kwetsbaarheid van die [slachtoffer 1] ;

2 op 4 oktober 2025 te [plaats 1] , met een kind beneden de leeftijd van twaalf jaren, te weten [slachtoffer 2] , geboren op [geboortedatum 3] 2021 seksuele handelingen heeft verricht, te weten

• het zich met ontblote penis te bevinden en/of zich te bevredigen in (een ruimte van) binnenspeeltuin [locatie 2] en
• het aan die [slachtoffer 2] vragen of die [slachtoffer 2] aan zijn, verdachtes, ‘piemeltje’ wil zitten en
• het halen van zijn ontblote penis uit zijn broek en
• het die [slachtoffer 2] laten aanraken van zijn ontblote penis, en welke aanranding werd vergezeld van dwang, door
• misbruik te maken van zijn fysieke en/of psychisch overwicht ten opzichte van die [slachtoffer 2] , bestaande dat overwicht uit het aanzienlijke leeftijdsverschil en de (hieruit voortvloeiende) kwetsbaarheid van die [slachtoffer 2] ;

3 op 21 oktober 2025 te [plaats 1] , met een kind beneden de leeftijd van twaalf jaren, te weten [slachtoffer 3] , geboren op [geboortedatum 4] 2018, seksuele handelingen heeft verricht, te weten

• het zich met ontblote penis te bevinden en/of zich te bevredigen in (een ruimte van) binnenspeeltuin [locatie 2] en
• aan die [slachtoffer 3] te vragen: “wil je aan mijn piemel zitten?” en tegen die [slachtoffer 3] te zeggen: “toe maar, zit er maar aan”, en
• het die [slachtoffer 3] laten aanraken van zijn ontblote penis en
• het betasten en aftrekken van zijn ontblote penis, ten overstaan van die [slachtoffer 3] en
• het (vervolgens) klaarkomen ten overstaan van die [slachtoffer 3] en welke aanranding werd vergezeld van dwang, door
• het onverhoeds klaarkomen in de nabijheid van die [slachtoffer 3] en
• misbruik te maken van zijn fysieke en/of psychisch overwicht ten opzichte van die [slachtoffer 3] , bestaande dat overwicht uit het aanzienlijke leeftijdsverschil en de (hieruit voortvloeiende) kwetsbaarheid van die [slachtoffer 3] ;

4 op 21 oktober 2025 te [plaats 1] , opzettelijk in het openbaar, te weten in binnenspeeltuin [locatie 2], terwijl een persoon, te weten [slachtoffer 8] (geboren op [geboortedatum 5] 2020) daarbij zijns ondanks tegenwoordig was, handelingen die aanstotelijk waren voor de eerbaarheid heeft verricht, te weten

• het zich met ontblote penis te bevinden en/of zich te bevredigen in (een ruimte van) binnenspeeltuin [locatie 2] en
• het tonen en/of zichtbaar maken van zijn ontblote penis;

5 op 1 november 2025 te [plaats 1] , een kind beneden de leeftijd van zestien jaren, te weten [slachtoffer 5] , geboren op [geboortedatum 6] 2017, getuige heeft doen zijn van een handeling van seksuele aard en met een onmiskenbaar seksuele strekking op een wijze die schadelijk te achten was voor kinderen beneden de leeftijd van zestien jaren, door

• aan die [slachtoffer 5] te vragen: “Wil je mijn piemel zien?”, en
• zijn penis uit zijn onderbroek te halen en/of te tonen aan die [slachtoffer 5] ;

op 7 september 2025 te [plaats 1] , een kind beneden de leeftijd van zestien jaren, te weten [slachtoffer 4] , geboren op [geboortedatum 7] 2019, getuige heeft doen zijn van een handeling van seksuele aard en met een onmiskenbaar seksuele strekking op een wijze die schadelijk te achten was voor kinderen beneden de leeftijd van zestien jaren, door

• zich met ontblote penis te bevinden en zich te bevredigen in (een ruimte van) binnenspeeltuin [locatie 2] en/of
• zijn penis uit zijn broek te halen en/of te tonen aan die [slachtoffer 4] en
• ( vervolgens) tegen die [slachtoffer 4] te zeggen: “zit er maar aan”;

08-159772-26

1 op 25 oktober 2025 te [plaats 2] , een kind beneden de leeftijd van zestien jaren, te weten [slachtoffer 9] , geboren op [geboortedatum 8] 2019 en [slachtoffer 6] , geboren op 20 november 2020, getuige heeft doen zijn van een handeling van seksuele aard en met een onmiskenbaar seksuele strekking op een wijze die schadelijk te achten was voor kinderen beneden de leeftijd van zestien jaren, door (in een ruimte van binnenspeeltuin [locatie 3])

• zijn penis aan die [slachtoffer 9] en/of [slachtoffer 6] te tonen.

De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken.

De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd in de bewezenverklaring. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

4 De strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde is strafbaar gesteld in de artikelen 249, 251 en 254b Sr. Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Het bewezenverklaarde levert op:

08-292754-25

feit 1 subsidiair

het misdrijf: gekwalificeerde aanranding in de leeftijdscategorie beneden twaalf jaren;

feit 2

het misdrijf: gekwalificeerde aanranding in de leeftijdscategorie beneden twaalf jaren;

feit 3

het misdrijf: gekwalificeerde aanranding in de leeftijdscategorie beneden twaalf jaren;

feit 4

het misdrijf: opzettelijk in het openbaar handelingen die aanstotelijk zijn voor de eerbaarheid verrichten;

feit 5 primair

het misdrijf: een kind beneden de leeftijd van zestien jaren getuige doen zijn van een handeling van seksuele aard en met een onmiskenbaar seksuele strekking op een wijze die schadelijk te achten is voor kinderen beneden de leeftijd van zestien jaren;

feit 6 subsidiair

het misdrijf: een kind beneden de leeftijd van zestien jaren getuige doen zijn van een handeling van seksuele aard en met een onmiskenbaar seksuele strekking op een wijze die schadelijk te achten is voor kinderen beneden de leeftijd van zestien jaren;

08-159772-26

feit 1 primair

het misdrijf: een kind beneden de leeftijd van zestien jaren getuige doen zijn van een handeling van seksuele aard en met een onmiskenbaar seksuele strekking op een wijze die schadelijk te achten is voor kinderen beneden de leeftijd van zestien jaren, meermalen gepleegd.

5 De strafbaarheid van verdachte

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De rechtbank oordeelt daarom dat verdachte strafbaar is voor de bewezenverklaarde feiten.

6 De op te leggen straf of maatregel

6.1 De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vijf jaren, met aftrek van de tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht. Voorts heeft de officier van justitie gevorderd dat aan verdachte de maatregel van tbs met voorwaarden wordt opgelegd, met daarbij de bijzondere voorwaarden zoals door de reclassering in het rapport van 18 augustus 2026 geadviseerd. De officier van justitie heeft de rechtbank verzocht te bepalen dat de duur van de maatregel ongemaximeerd is en te bevelen dat deze dadelijk uitvoerbaar is. Tot slot heeft de officier van justitie oplegging van de gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel als bedoeld in artikel 38z Sr gevorderd enoplegging van de vrijheidsbeperkende maatregel als bedoeld in artikel 38v Sr, inhoudende dat het verdachte verboden is om zich gedurende vijf jaren te bevinden:

• op terreinen of in gebouwen die veel door jonge kinderen bezocht worden, waaronder basisscholen, (binnen)speeltuinen, kinderboerderijen, dierentuinen, pretparken, zwembaden, sportverenigingen en bibliotheken;
• binnen een straal van 500 meter vanaf het woonadres van [slachtoffer 5] , de oppasadressen van [slachtoffer 5] en het schooladres en
• in de woonplaats van [slachtoffer 7] .

De officier van justitie heeft de rechtbank gevorderd te bepalen dat iedere afzonderlijke overtreding van de locatie- en gebiedsverboden zal worden gesanctioneerd met twee weken vervangende hechtenis, met een maximum van zes maanden.

6.2 Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft de rechtbank verzocht geen tbs met voorwaarden op te leggen, maar te volstaan met een deels voorwaardelijke gevangenisstraf met de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden. Op die wijze zouden de noodzakelijke behandeling en risicobeheersing voldoende kunnen worden ondervangen.

6.3 De gronden voor een straf of maatregel

Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met de aard en de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en de persoon van verdachte, zoals die uit het dossier en tijdens de behandeling ter terechtzitting naar voren zijn gekomen. De rechtbank acht daarbij in het bijzonder het volgende van belang.

De aard en ernst van de feiten

Verdachte heeft zich in de periode van 7 september 2025 tot en met 1 november 2025 in de binnenspeeltuin van [locatie 2] in [plaats 1] en bij [locatie 3] in [plaats 2] schuldig gemaakt aan uiteenlopende seksuele misdrijven, variërend van schennispleging tot gekwalificeerde aanranding van acht verschillende heel jonge kinderen. Zij zijn ongewild geconfronteerd met handelingen van verdachte met een onmiskenbaar seksuele strekking. Verdachte heeft zich daarbij geen rekenschap gegeven van de mogelijk negatieve gevolgen voor de slachtoffers en heeft – kennelijk handelend vanuit op zijn eigen lustbevrediging – een ontoelaatbare inbreuk gemaakt op hun lichamelijke en geestelijke integriteit. Dat zijn handelen bij een aantal slachtoffers ook daadwerkelijk negatieve gevolgen heeft gehad, blijkt onder meer uit de door een aantal van de ouders van de slachtoffers voorgedragen slachtofferverklaringen. De door verdachte gepleegde feiten versterken daarnaast gevoelens van onrust en onveiligheid in de samenleving, terwijl binnenspeeltuinen bij uitstek plaatsen zijn waar kinderen zich vrij en onbezorgd zouden moeten kunnen begeven. De rechtbank rekent het verdachte dan ook zwaar aan dat hij heeft gehandeld zoals bewezen is verklaard.

De persoon van verdachte

De rechtbank heeft acht geslagen op het strafblad van verdachte van 25 juni 2026, waaruit blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor enig strafbaar feit.

Daarnaast heeft de rechtbank acht geslagen op de pro Justitia rapportage van 4 juni 2026, opgesteld door psychiater T.W.D.P. van Os, waaruit volgt dat bij verdachte sprake is van een depressieve stoornis en een ongespecificeerde parafiele stoornis die ook ten tijde van het tenlastegelegde aanwezig waren. Deze beïnvloedden de gedragskeuzes en gedragingen van verdachte ten tijde van het tenlastegelegde, reden waarom de psychiater adviseert om het tenlastegelegde licht verminderd aan verdachte toe te rekenen. Het recidiverisico wordt als matig ingeschat. Interventies binnen een ambulante setting worden in principe afdoende geacht en bijzondere voorwaarden gekoppeld aan een (deels) voorwaardelijke straf zouden kunnen volstaan, aldus Van Os. In het aanvullend rapport van 21 augustus 2026 wordt, in afwijking op het voorgaande, geconcludeerd dat bijzondere voorwaarden in het kader van een (deels) voorwaardelijke straf mogelijk niet volstaan. Indien de behandeling mislukt, zou verdachte onbehandeld op straat komen te staan. Van Os beschrijft dat schaamte een geduchte tegenstander vormt van een adequate en geslaagde behandeling. Gewezen wordt op de mogelijkheid om het juridisch kader uit te breiden middels een gedragsbeïnvloedende- en vrijheidsbeperkende maatregel. Indien de strafmaat een voorwaardelijke straf met bijzondere voorwaarden niet toelaat, wordt tbs met voorwaarden geadviseerd. Dit zou voldoende garanties bieden om de behandeling tot een goed einde te brengen.

Voorts heeft de rechtbank acht geslagen op de pro Justitia rapportage van 4 juni 2026, opgesteld door GZ-psycholoog M. Krops, waaruit volgt dat bij verdachte sprake is van een depressieve stoornis, dwangmatig seksueel gedrag, zoöfilie en een parafiele stoornis met pedofiele en exhibitionistische kenmerken. Deze stoornissen waren ook ten tijde van het tenlastegelegde aanwezig en beïnvloedden de gedragskeuzes en gedragingen van verdachte, zodat geadviseerd wordt om het tenlastegelegde in verminderde mate aan verdachte toe te rekenen. Het recidiverisico wordt als matig ingeschat. Krops adviseert een intensief behandeltraject binnen de ambulante forensische geestelijke gezondheidszorg. Een toezichtkader vanuit de reclassering wordt noodzakelijk geacht om de voortgang van verdachte te kunnen monitoren. Het advies luidt om verdachte te behandelen in het kader van bijzondere voorwaarden of, indien de strafmaat dit niet toelaat, tbs met voorwaarden op te leggen. In het aanvullende rapport van 18 augustus 2026 wordt beschreven dat de risicotaxatie en -prognose, de interventieadviezen en de adviezen voor wat betreft het strafrechtelijk kader onverminderd van kracht blijven.

Uit het reclasseringsadvies van 18 juni 2026 volgt dat de leefgebieden ‘psychosociaal functioneren’ en ‘houding’ als risicoverhogend kunnen worden aangemerkt. Verdachte stelde zich volgens het NIFP en de reclassering wisselend en manipulatief op en zou niet het achterste van zijn tong hebben laten zien. Hoewel de leefgebieden van huisvesting, dagbesteding, relatie met familie en financiën stabiel lijken, zijn deze niet beschermend gebleken. Wel wordt positief geacht dat verdachte bereid is mee te werken aan een forensische behandeling, zo nodig binnen het kader van een tbs met voorwaarden. In een aanvullend rapport van 10 juli 2026 wordt oplegging van tbs met voorwaarden als meest passende optie benoemd om een adequate behandeling en de veiligheid voor de samenleving te waarborgen. In het meest recente reclasseringsadvies van 18 augustus 2026 onderschrijft de reclassering de conclusies van de pro Justitiarapporteurs dat een behandeling noodzakelijk is. Oplegging van tbs met voorwaarden wordt door de reclassering haalbaar geacht. Tevens wordt oplegging van een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel als bedoeld in artikel 38z van het Wetboek van Strafrecht geadviseerd. Verdachte heeft zich bereid verklaard om mee te werken aan eventuele voorwaarden. Tot slot adviseert de reclassering dadelijke uitvoerbaarheid van de tbs met voorwaarden, aangezien de kans op een misdrijf met schade voor personen als groot wordt gezien.

Toerekenbaarheid en op te leggen gevangenisstraf

Voor wat betreft de mate van toerekeningsvatbaarheid volgt de rechtbank de conclusies op de in de rapportages daarvoor uiteengezette gronden van psychiater Van Os en psycholoog Krops, maakt zij deze tot de hare en legt zij deze ten grondslag aan haar beslissing dat verdachte ten aanzien van de bewezenverklaarde feiten als licht verminderd toerekeningsvatbaar is te beschouwen.

Gezien de ernst van de gepleegde feiten kan naar het oordeel van de rechtbank niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. De aard en ernst van de bewezenverklaarde feiten zouden door een lichtere strafrechtelijke afdoening van de zaak miskend worden.

De rechtbank ziet, gelet op de grotendeels bekennende houding van verdachte, zijn medewerking aan de persoonlijkheidsonderzoeken, zijn bereidheid om zijn medewerking te verlenen aan eventuele bijzondere voorwaarden en de omstandigheid dat de feiten in licht verminderde mate aan hem kunnen worden toegerekend, aanleiding om aan verdachte een gevangenisstraf op te leggen voor de duur van 36 maanden, waarvan 12 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van vijf jaren, waaraan de in het dictum te noemen bijzondere voorwaarden worden verbonden. De rechtbank is, mede gelet op de omstandigheid dat verdachte zich bereid heeft getoond om aan zijn behandeling mee te werken, van oordeel dat met het stellen van deze bijzondere voorwaarden voldoende kan worden voorzien in het beperken van het recidiverisico en daarmee in de bescherming van de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen. Oplegging van tbs met voorwaarden acht de rechtbank in dit geval dan ook niet passend.

Gedragsbeïnvloedende- en vrijheidsbeperkende maatregel

De rechtbank leidt uit de stukken over de persoon van verdachte af dat hij intensieve behandeling nodig heeft. Mede gelet op de inschatting van de deskundigen en het advies van de reclassering is de rechtbank van oordeel dat het creëren van een mogelijkheid om verdachte langdurig onder toezicht te stellen noodzakelijk is om recidive te voorkomen, temeer nu de parafiele stoornis van verdachte chronisch van aard is. De rechtbank constateert dat de oplegging van de gedragsbeïnvloedende- en vrijheidsbeperkende maatregel (GVM) in het belang van de bescherming van de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen is en dat daarmee aan de wettelijke voorwaarden voor oplegging van een GVM is voldaan. De rechtbank zal daarom, overeenkomstig het advies van de reclassering, aan verdachte een GVM als bedoeld in artikel 38z Sr opleggen.

7 De schade van benadeelden

De vordering van [slachtoffer 1]

De benadeelde partij [slachtoffer 1] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces. De benadeelde partij vordert verdachte te veroordelen om immateriele schade te vergoeden tot een bedrag van € 7.500,00 indien de rechtbank komt tot een bewezenverklaring van het onder feit 1 primair tenlastegelegde ‘seksueel binnendringen’ (primair), dan wel € 5.000,00 indien de rechtbank het ‘seksueel binnendringen’ niet bewezen acht (subsidiair), te vermeerderen met de wettelijke rente.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering ten aanzien van het subsidiair gevorderde bedrag van € 5.000,00 geheel toewijsbaar is, te vermeerderen met de wettelijke rente.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft zich primair op het standpunt gesteld dat de vordering van de benadeelde partij niet-ontvankelijk dient te worden verklaard aangezien onvoldoende aannemelijk is gemaakt dat sprake is van immateriële schade als gevolg van het tenlastegelegde feit. Subsidiair is om matiging verzocht, aangezien van seksueel binnendringen van het lichaam geen sprake is geweest.

Het oordeel van de rechtbank

Vergoeding van immateriële schade is op grond van art. 6:106 sub b van het Burgerlijk Wetboek (BW) mogelijk als de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen, is aangetast in zijn eer en goede naam of ‘op andere wijze’ in zijn persoon is aangetast. De rechtbank begrijpt dat de vordering van de benadeelde partij in dit geval op deze laatste grondslag is gebaseerd.

Uit de rechtspraak van de Hoge Raad blijkt dat van aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ in ieder geval sprake is als het slachtoffer geestelijk letsel (psychische schade) heeft opgelopen. Het bestaan van geestelijk letsel moet naar objectieve maatstaven worden vastgesteld. Als geestelijk letsel niet kan worden vastgesteld, kan de aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ volgen uit de aard en de ernst van de normschending (het strafbare feit) en de gevolgen daarvan. De gevolgen moeten met concrete gegevens worden onderbouwd. In uitzonderlijke situaties kunnen de nadelige gevolgen voor het slachtoffer zó voor de hand liggen dat ook zonder nadere onderbouwing kan worden aangenomen dat sprake is van een aantasting in de persoon.

De rechtbank is van oordeel dat de benadeelde partij onvoldoende gegevens heeft verstrekt waaruit blijkt dat zij door het strafbare feit geestelijk letsel heeft opgelopen. Omdat er wel sprake is geweest van bang en boos zijn en minder goed slapen kan wel vastgesteld worden dat er aan de zijde van de benadeelde partij sprake is van negatieve gevolgen die als gevolg van het bewezenverklaarde zijn veroorzaakt. De rechtbank acht het daarom billijk om aan haar een bedrag van € 1.500,00 aan immateriele schadevergoeding toe te wijzen.

De rechtbank verklaart de benadeelde partij in het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk. De benadeelde partij kan de vordering voor dit deel aan de burgerlijke rechter voorleggen. Het toe te wijzen bedrag zal, zoals gevorderd, worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 20 september 2025, zijnde het moment waarop de immateriële schade is ontstaan, tot aan de dag der algehele voldoening.

De rechtbank zal verdachte, die als in het ongelijk gestelde partij kan worden aangemerkt, tevens veroordelen in de proceskosten op de wijze als in het dictum van dit vonnis is bepaald.

De vordering van [slachtoffer 2]

De benadeelde partij [slachtoffer 2] heeft zich als benadeelde partji gevoegd in het strafproces en vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een bedrag van € 5.500,00 aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering geheel toewijsbaar is, te vermeerderen met de wettelijke rente.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft zich primair op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in de vordering, aangezien de beoordeling van het bestaan, de aard en het causaal verband van het gestelde psychische letsel bij het uitblijven van een deugdelijke onderbouwing een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert. Subsidiair heeft de verdediging om afwijzing van de vordering verzocht, aangezien onvoldoende zou zijn onderbouwd dat sprake is van immateriële schade als gevolg van de tenlastegelegde feiten.

Het oordeel van de rechtbank

Gelet op de aard en ernst van de normschending en de gevolgen daarvan voor de benadeelde is de rechtbank van oordeel dat zij door het strafbare feit op andere wijze in haar persoon is aangetast. De benadeelde partij heeft voldoende concrete gegevens overgelegd waaruit de ernst van de gevolgen voor haar blijkt. Zo blijkt uit de toelichting bij de vordering dat [slachtoffer 2] een langere periode slecht heeft geslapen en regelmatig lichamelijke klachten heeft gehad, waaronder buikpijn en hoofdpijn. Gelet op de bedragen die in soortgelijke zaken als schadevergoeding worden toegekend, is de rechtbank van oordeel dat een vergoeding van € 1.500,00 billijk is. De rechtbank wijst de vordering van de benadeelde partij daarom tot dat bedrag toe. De rechtbank verklaart de benadeelde partij in het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk. De benadeelde partij kan de vordering voor dit deel aan de burgerlijke rechter voorleggen.

Het toe te wijzen bedrag zal, zoals gevorderd, worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 4 oktober 2025, zijnde het moment waarop de immateriële schade is ontstaan, tot aan de dag der algehele voldoening.

De rechtbank zal verdachte, die als in het ongelijk gestelde partij kan worden aangemerkt, tevens veroordelen in de proceskosten op de wijze als in het dictum van dit vonnis is bepaald.

De vordering van [slachtoffer 3]

De benadeelde partij [slachtoffer 3] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces en vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een totaal bedrag van € 18.280,00, te vermeerderen met de wettelijke rente. De vordering valt uiteen in de volgende bedragen:

• materiële schade van € 5.280,00, bestaande uit reiskosten van en naar de nieuwe school van [slachtoffer 3] ;
• immateriële schade van € 13.000,00.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering geheel toewijsbaar is, te vermeerderen met de wettelijke rente.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in de vordering ten aanzien van de materiële schade, aangezien niet is komen vast te staan dat de beandeelde partij als gevolg van het tenlastegelegde feit van school moest wisselen. Ook voorafgaand aan het tenlastegelegde kreeg de benadeelde immers al traumagerichte behandeling. Toekomstige schade komt in de visie van de verdediging voorts niet voor vergoeding in aanmerking. Ook ten aanzien van de immateriële schade heeft de raadsvrouw primair bepleit dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk dient te worden verklaard. Subsidiair stelt de verdediging zich op het standpunt dat de vordering ten aanzien van de immateriële schade dient te worden afgewezen dan wel dat het toe te wijzen gedrag aanzienijk wordt gematigd.

Het oordeel van de rechtbank

Materiële schade

Alleen schade die rechtstreeks is geleden door het bewezenverklaarde feit komt voor vergoeding in aanmerking. De materiele schadepost is niet nader gespecificeerd voor wat betreft reeds geleden of nog toekomstige schade. Voor zover de materiele schadepost bestaat uit kosten die nog niet zijn gemaakt (toekomstige schade) overweegt de rechtbank dat toewijzing daarvan mogelijk is op grond van artikel 6:105 BW indien voldoende concreet is onderbouwd dat deze schade daadwerkelijk zal worden geleden. De rechtbank is van oordeel dat in dit geval onvoldoende concreet is onderbouwd dat deze kosten daadwerkelijk zullen worden gemaakt. De rechtbank bepaalt daarom dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk is in dit deel van de vordering.

Voor het overige deel van de materiele schadepost is de rechtbank van oordeel dat onvoldoende is onderbouwd dat deze kosten de rechtstreekse schade is als gevolg van het bewezenverklaarde feit. Uit de onderbouwing van deze schadepost volgt immers dat de benadeelde partij ook voor het bewezenverklaarde feit al kampte met een aantal serieuze problemen die, in meer of mindere mate, mede reden zijn geweest voor de wisseling van school. Ook voor dit deel van de materiele schadepost geldt dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk is in haar vordering. De benadeelde partij kan de vordering voor dit deel aan de burgerlijke rechter voorleggen.

Immateriële schade

Gelet op de aard en ernst van de normschending en de gevolgen daarvan voor de benadeelde is de rechtbank van oordeel dat zij door het strafbare feit op andere wijze in haar persoon is aangetast. De benadeelde partij heeft voldoende concrete gegevens overgelegd waaruit de ernst van de gevolgen voor haar blijkt. Zo blijkt uit de toelichting bij de vordering dat door de behandelend therapeut van de benadeelde partij een gedragsverandering wordt gezien sinds het bewezenverklaarde en dat er onder meer (nog meer) probemen ontstonden op school. Gelet op de bedragen die in soortgelijke zaken als schadevergoeding worden toegekend, is de rechtbank van oordeel dat een vergoeding van € 1.500,00 billijk is. De rechtbank wijst de vordering van de benadeelde partij daarom tot dat bedrag toe. De rechtbank verklaart de benadeelde partij in het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk. De benadeelde partij kan de vordering voor dit deel aan de burgerlijke rechter voorleggen.

Conclusie

Het voorgaande leidt tot de slotsom dat de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 3] zal worden toegewezen tot een bedrag van € 1.500,00 aan immateriële schade. De benadeelde partij wordt voor het overige niet-ontvankelijk verklaard in de vordering.

Het toe te wijzen bedrag zal, zoals gevorderd, worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 21 oktober 2025, zijnde het moment waarop deze schade is ontstaan.

De rechtbank zal verdachte, die als in het ongelijk gestelde partij kan worden aangemerkt, tevens veroordelen in de proceskosten op de wijze als in het dictum van dit vonnis is bepaald.

De vordering van [slachtoffer 5]

De benadeelde partij [slachtoffer 5] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces en vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een bedrag van € 6.526,40, te vermeerderen met de wettelijke rente. De vordering valt uiteen in de volgende bedragen:

Materiële schade van:

• € 26,40 aan reiskosten van en naar het politiebureau en de officier van justitie;
• € 5.000,00 aan toekomstige schade;

Immateriële schade van

€ 1.500,00.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de rechtbank de benadeelde partij voor wat betreft de toekomstige schade niet ontvankelijk dient te worden verklaard in haar vordering en dat de overige schadeposten dienen te worden toegewezen.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in de vordering ten aanzien van de toekomstige schade aangezien deze schade niet voor vergoeding in aanmerking komt. Voorts heeft de raadsvrouw betoogd dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in de vordering voor zover deze ziet op de immateriële schade, aangezien onvoldoende zou zijn onderbouwd dat sprake is van immateriële schade als gevolg van de tenlastegelegde feiten.

Het oordeel van de rechtbank

Materiële schade

De vordering tot vergoeding van de reiskosten is voldoende onderbouwd en door of namens verdachte niet (gemotiveerd) betwist. Op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting kan worden vastgesteld dat de benadeelde partij rechtstreeks schade heeft geleden door het bewezenverklaarde handelen van verdachte, reden waarom de rechtbank de vordering tot vergoeding van materiële schade tot het gevorderde bedrag van € 26,40 zal toewijzen.

Ten aanzien van de gevorderde € 5.000,00 aan toekomstige schade overweegt de rechtbank dat toewijzing daarvan mogelijk is op grond van artikel 6:105 BW indien voldoende concreet is onderbouwd dat deze schade daadwerkelijk zal worden geleden. De rechtbank is van oordeel dat in dit geval onvoldoende concreet is onderbouwd dat deze kosten daadwerkelijk zullen worden gemaakt. De rechtbank bepaalt daarom dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk is in dit deel van de vordering. De benadeelde partij kan de vordering voor dit deel aan de burgerlijke rechter voorleggen.

Immateriële schade

Gelet op de aard en ernst van de normschending en de gevolgen daarvan voor de benadeelde is de rechtbank van oordeel dat zij door het strafbare feit op andere wijze in haar persoon is aangetast. De benadeelde partij heeft voldoende concrete gegevens overgelegd waaruit de ernst van de gevolgen voor haar blijkt. Zo is bij de benadeelde partij onder meer sprake van schoolweigering, angst bij het douchen, nachtmerries, een verlies van het gevoel van veiligheid en een terugval in het gedrag. Gelet op de bedragen die in soortgelijke zaken als schadevergoeding worden toegekend, is de rechtbank van oordeel dat een vergoeding van € 1.500,00 aan immateriële schade billijk is. De rechtbank wijst dit deel van de vordering van de benadeelde partij daarom integraal toe.

Conclusie

Het voorgaande leidt tot de slotsom dat de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 5] zal worden toegewezen tot een bedrag van € 1.526,40, bestaande uit € 26,40 aan materiële schade en € 1.500,00 aan immateriële schade. De benadeelde partij wordt voor het overige niet-ontvankelijk verklaard in de vordering tot schadevergoeding.

Het toe te wijzen bedrag zal, zoals gevorderd, worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 26 augustus 2026, zijnde het moment waarop de vordering tot schadevergoeding is ingediend, ten aanzien van de materiële schade en vanaf 1 november 2025, zijnde het moment waarop deze schade is ontstaan, ten aanzien van de immateriële schade, tot aan de dag der algehele voldoening.

De rechtbank zal verdachte, die als in het ongelijk gestelde partij kan worden aangemerkt, tevens veroordelen in de proceskosten op de wijze als in het dictum van dit vonnis is bepaald.

De vordering van [slachtoffer 4]

De benadeelde partij [slachtoffer 4] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces en vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een bedrag van € 22.612,17, te vermeerderen met de wettelijke rente. De vordering valt uiteen in de volgende bedragen:

Materiele schade

• € 6.375,00 aan kosten voor toekomstige therapiesessies;
• € 425,00 aan kosten voor voltooide therapiesessies;
• € 1.456,20 aan kosten voor zwemles;
• € 163,02 aan reiskosten voor o.a. de aangifte en therapie;
• € 1.192,95 aan nog te maken reiskosten;

Immateriële schade

€ 13.000,00.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering geheel toewijsbaar is, te vermeerderen met de wettelijke rente.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat de toekomstige kosten voor therapiesessies niet voor vergoeding in aanmerking komen, aangezien onvoldoende is onderbouwd waarom zoveel sessies nodig zijn en de bijgevoegde brief niet is ondertekend door een deskundige. Bijgevolg kan in de visie van de verdediging ook geen inschatting worden gemaakt van de nog te maken reiskosten ten behoeve van de therapie. Voorts heeft de raadsvrouw verzocht om afwijzing van de vordering voor zover deze ziet op de kosten voor zwemles, aangezien dit niet kan worden aangemerkt als rechtstreekse schade als gevolg van het bewezenverklaarde. Tot slot heeft de raadsvrouw de rechtbank verzocht om het bedrag aan immateriële schade fors te matigen.

Het oordeel van de rechtbank

Materiële schade

De vordering tot vergoeding van de reiskosten en voltooide therapiesessies is voldoende onderbouwd en door of namens verdachte niet (gemotiveerd) betwist. Op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting kan worden vastgesteld dat de benadeelde partij rechtstreeks schade heeft geleden door het bewezenverklaarde handelen van verdachte, reden waarom de rechtbank de vordering tot vergoeding van materiële schade zal toewijzen tot de gevorderde bedragen van € 425,00 en € 163,02, dus tot het totaal van € 588,02.

Ten aanzien van de gevorderde € 6.375,00 voor toekomstige therapiesessies en € 1.456,20 aan nog te maken reiskosten overweegt de rechtbank als volgt. Op grond van artikel 6:105 BW is toewijzing van toekomstige schade mogelijk indien voldoende concreet is onderbouwd dat deze schade daadwerkelijk zal worden geleden. Met de verdediging is de rechtbank van oordeel dat in dit geval onvoldoende concreet is onderbouwd dat deze kosten daadwerkelijk zullen worden gemaakt, nu niet blijkt waarom een behandeling van deze duur noodzakelijk is en niet te herleiden is door wie de brief van Speltherapie Deventer is opgesteld waarin het behandeltraject wordt beschreven. De rechtbank bepaalt daarom dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk is in dit deel van de vordering. De benadeelde partij kan de vordering voor dit deel aan de burgerlijke rechter voorleggen.

Alleen schade die rechtstreeks is geleden door het bewezenverklaarde feit komt voor vergoeding in aanmerking. Ten aanzien van de € 1.456,20 aan kosten voor zwemles is naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende onderbouwd dat sprake is van schade die rechtstreeks door het bewezenverklaarde feit is veroorzaakt, zodat dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk is in dit deel van de vordering.

Immateriële schade

Gelet op de aard en ernst van de normschending en de gevolgen daarvan voor de benadeelde is de rechtbank van oordeel dat zij door het strafbare feit op andere wijze in haar persoon is aangetast. De benadeelde partij heeft voldoende concrete gegevens overgelegd waaruit de ernst van de gevolgen voor haar blijkt. Zo volgt uit de toelichting bij het verzoek tot schadevergoeding onder meer dat [slachtoffer 4] naar aanleiding van het bewezenverklaarde last heeft van gevoelens van paniek, angst en stress en vaak boos gedrag vertoont. Gelet op de bedragen die in soortgelijke zaken als schadevergoeding worden toegekend, is de rechtbank van oordeel dat een vergoeding van € 1.500,00 billijk is. De rechtbank wijst dit deel van de vordering van de benadeelde partij daarom tot dat bedrag toe. De rechtbank verklaart de benadeelde partij in het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk. De benadeelde partij kan de vordering voor dit deel aan de burgerlijke rechter voorleggen.

Conclusie

Het voorgaande leidt tot de slotsom dat de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 4] zal worden toegewezen tot een bedrag van € 2.088,02, bestaande uit € 588,02 aan materiële schade en € 1.500,00 aan immateriële schade. De benadeelde partij wordt voor het overige niet-ontvankelijk verklaard in de vordering.

Het toe te wijzen bedrag zal, zoals gevorderd, worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 24 augustus 2026, zijnde het moment waarop de vordering tot schadevergoeding is ingediend, ten aanzien van de materiële schade en vanaf 7 september 2025, zijnde het moment waarop deze schade is ontstaan, ten aanzien van de immateriële schade, tot aan de dag der algehele voldoening.

De rechtbank zal verdachte, die als in het ongelijk gestelde partij kan worden aangemerkt, tevens veroordelen in de proceskosten op de wijze als in het dictum van dit vonnis is bepaald.

De vordering van [slachtoffer 6]

De benadeelde partij [slachtoffer 6] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces en vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een bedrag van € 836,50, te vermeerderen met de wettelijke rente. De vordering valt uiteen in materiële schade van € 36,50 aan reiskosten voor de aangifte en immateriële schade van € 800,00.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering geheel toewijsbaar is, te vermeerderen met de wettelijke rente.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft geen inhoudelijk verweer gevoerd ten aanzien van de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 6] .

Het oordeel van de rechtbank

Materiële schade

De vordering tot vergoeding van reiskosten is voldoende onderbouwd en door of namens verdachte niet (gemotiveerd) betwist. Op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting kan worden vastgesteld dat de benadeelde partij rechtstreeks schade heeft geleden door het bewezenverklaarde handelen van verdachte, reden waarom de rechtbank de vordering tot vergoeding van materiële schade integraal zal toewijzen.

Immateriële schade

Gelet op de aard en ernst van de normschending en de gevolgen daarvan voor de benadeelde is de rechtbank van oordeel dat zij door het strafbare feit op andere wijze in haar persoon is aangetast. De benadeelde partij heeft voldoende concrete gegevens overgelegd waaruit de ernst van de gevolgen voor haar blijkt. Zo volgt uit de toelichting bij het verzoek tot schadevergoeding onder meer dat de benadeelde meer dan voorheen de nabijheid van haar ouders opzoekt en gevoelens van angst en onveiligheid heeft onwikkeld ten overstaan van vreemde mannen. Gelet op de bedragen die in soortgelijke zaken als schadevergoeding worden toegekend, is de rechtbank van oordeel dat een vergoeding van € 800,00 billijk is. De rechtbank wijst dit deel van de vordering van de benadeelde partij daarom integraal toe.

Conclusie

Het voorgaande leidt tot de slotsom dat de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 6] zal worden toegewezen tot een bedrag van € 836,50, bestaande uit € 36,50 aan materiële schade en € 800,00 aan immateriële schade.

Het toe te wijzen bedrag zal, zoals gevorderd, worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 26 maart 2026, zijnde het moment waarop de aagifte is gedaan, ten aanzien van de materiële schade en vanaf 25 oktober 2025, zijnde het moment waarop deze schade is ontstaan, ten aanzien van de immateriële schade, tot aan de dag der algehele voldoening.

De rechtbank zal verdachte, die als in het ongelijk gestelde partij kan worden aangemerkt, tevens veroordelen in de proceskosten op de wijze als in het dictum van dit vonnis is bepaald.

De schadevergoedingsmaatregelen

De benadeelde partijen [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] , [slachtoffer 5] , [slachtoffer 4] en [slachtoffer 6] hebben verzocht en de officier van justitie heeft gevorderd de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.

De rechtbank zal ten behoeve van voornoemde benadeelde partijen telkens de maatregel als bedoeld in artikel 36f Sr opleggen, aangezien verdachte jegens deze benadeelde partijen naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door de feiten is toegebracht.

Als door verdachte niet volledig wordt betaald, kan deze verplichting worden aangevuld met gijzeling voor de hierna te melden duur, waarbij toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft:

• vijftien dagen gijzeling ten aanzien van benadeelde partijen [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 5] ;
• twintig dagen gijzeling ten aanzien van benadeelde partij [slachtoffer 4] ;
• acht dagen gijzeling ten aanzien van benadeelde partij [slachtoffer 6] .

De vordering van [slachtoffer 7]

De benadeelde partij [slachtoffer 7] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces en vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een bedrag van € 813,20, te vermeerderen met de wettelijke rente. De vordering valt uiteen in materiële schade van

• € 13,20 € 13,20 aan reiskosten voor de aangifte en € 800,00 aan immateriële schade.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering geheel toewijsbaar is, te vermeerderen met de wettelijke rente.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft geen inhoudelijk verweer gevoerd ten aanzien van de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 7] .

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank spreekt verdachte vrij van het in de zaak met parketnummer 08-159772-26 onder 2 tenlastegelegde, waardoor de gestelde schade veroorzaakt zou zijn. Omdat de rechtbank in dat geval geen schadevergoeding kan toekennen, zal de rechtbank de benadeelde partij [slachtoffer 7] niet-ontvankelijk verklaren in de vordering. De benadeelde partij kan de vordering aan de burgerlijke rechter voorleggen.

De rechtbank zal de benadeelde partij als de in het ongelijk partij veroordelen in de proceskosten op de wijze als in het dictum van dit vonnis is bepaald.

9 De toegepaste wettelijke voorschriften

De hierna te nemen beslissing berust op de hiervoor genoemde wetsartikelen. Daarnaast berust deze beslissing op de artikelen 14a, 14b, 14c, 36f, 38, 38a, 38z en 57 Sr.

10 De beslissing

De rechtbank:

vrijspraak

• verklaart niet bewezen dat verdachte het in de zaak met parketnummer 08-292754-25 onder 1 primair en 6 primair en het in de zaak met parketnummer 08-159772-26 onder 2 tenlastegelegde heeft begaan en spreekt hem daarvan vrij;

bewezenverklaring

• verklaart bewezen dat verdachte het in de zaak met parketnummer 08-292754-25 onder 1 subsidiair, 2, 3, 4, 5 primair, 6 subsidiair en het in de zaak met parketnummer 08-159772-26 onder 1 primair ten laste gelegde heeft begaan, zoals hierboven omschreven;
• verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij;

strafbaarheid feiten

• verklaart het bewezenverklaarde strafbaar;
• verklaart dat het bewezenverklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:

08-292754-25

feit 1 subsidiair

het misdrijf: gekwalificeerde aanranding in de leeftijdscategorie beneden twaalf jaren;

feit 2

het misdrijf: gekwalificeerde aanranding in de leeftijdscategorie beneden twaalf jaren;

feit 3

het misdrijf: gekwalificeerde aanranding in de leeftijdscategorie beneden twaalf jaren;

feit 4

het misdrijf: opzettelijk in het openbaar handelingen die aanstotelijk zijn voor de eerbaarheid verrichten;

feit 5 primair

het misdrijf: een kind beneden de leeftijd van zestien jaren getuige doen zijn van een handeling van seksuele aard en met een onmiskenbaar seksuele strekking op een wijze die schadelijk te achten is voor kinderen beneden de leeftijd van zestien jaren;

feit 6 subsidiair

het misdrijf: een kind beneden de leeftijd van zestien jaren getuige doen zijn van een handeling van seksuele aard en met een onmiskenbaar seksuele strekking op een wijze die schadelijk te achten is voor kinderen beneden de leeftijd van zestien jaren;

08-159772-26

feit 1 primair

het misdrijf: een kind beneden de leeftijd van zestien jaren getuige doen zijn van een handeling van seksuele aard en met een onmiskenbaar seksuele strekking op een wijze die schadelijk te achten is voor kinderen beneden de leeftijd van zestien jaren, meermalen gepleegd;

strafbaarheid verdachte

• verklaart verdachte strafbaar voor het bewezenverklaarde;

straf

• veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 36 (zesendertig) maanden;
• bepaalt dat van deze gevangenisstraf een gedeelte van 12 (twaalf) maanden niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten. De rechter kan de tenuitvoerlegging gelasten indien verdachte voor het einde van de proeftijd van 5 (vijf) jaren de navolgende algemene voorwaarde niet is nagekomen:
• stelt als algemene voorwaarde dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit; De rechter kan de tenuitvoerlegging ook gelasten indien verdachte gedurende de

proeftijd van 5 (vijf) jaren de navolgende bijzondere voorwaarden niet is nagekomen:

• stelt als bijzondere voorwaarden:

Meewerken aan reclasseringstoezicht

Verdachte werkt mee aan het reclasseringstoezicht. Deze medewerking houdt onder andere in: • Verdachte meldt zich op afspraken bij de reclassering. De reclassering bepaalt hoe vaak dat nodig is. • Verdachte laat een of meer vingerafdrukken nemen en laat een geldig identiteitsbewijs zien. Dit is nodig om de identiteit van verdachte vast te stellen. • Verdachte houdt zich aan de aanwijzingen van de reclassering. De reclassering kan aanwijzingen geven die nodig zijn voor de uitvoering van het toezicht of om verdachte te helpen bij het naleven van de voorwaarden. • Verdachte helpt de reclassering aan een actuele foto waarop zijn gezicht herkenbaar is. Deze foto is nodig voor opsporing bij ongeoorloofde afwezigheid. • Verdachte werkt mee aan huisbezoeken. • Verdachte geeft de reclassering inzicht in de voortgang van begeleiding en/of behandeling door andere instellingen of hulpverleners. • Verdachte vestigt zich niet op een ander adres zonder toestemming van de reclassering. • Verdachte werkt mee aan het uitwisselen van informatie met personen en instanties die contact hebben met verdachte, als dat van belang is voor het toezicht.

Meewerken aan time-out

Als de reclassering dat nodig vindt en verdachte daarmee instemt, kan verdachte voor een time-out worden opgenomen in een Forensisch Psychiatrisch Centrum (FPC) of andere instelling. Deze time-out duurt totdat de reclassering of verdachte deze beëindigt, maar maximaal zeven weken, met de mogelijkheid van verlenging met nog eens maximaal zeven weken, tot maximaal veertien weken per jaar.

Niet naar het buitenland

Verdachte gaat niet naar het buitenland of het Caribisch deel van het Koninkrijk der Nederlanden, zonder toestemming van de reclassering.

Ambulante behandeling

Verdachte laat zich behandelen door Transfore (polikliniek De Tender) of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de behandeling nodig vindt. De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is gericht op psychische problematiek en seksueel grensoverschrijdend gedrag. Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat verdachte voorgeschreven medicatie zal gebruiken.

Contactverbod

Dat verdachte op geen enkele wijze – direct of indirect – contact zoekt of heeft met de slachtoffers en hun ouders in onderhavige zaak.

Dagbesteding

Verdachte spant zich in voor het vinden en behouden van betaald werk, onbetaald werk en/of vrijetijdsbesteding, met een vaste structuur. De dagbesteding draagt bij aan het voorkomen van delictgedrag.

Beheersing middelengebruik

Verdachte werkt mee aan controles om zicht te krijgen op het gebruik en/of het gebruik te leren beheersen van alcohol en verdovende middelen, genoemd in lijst I (harddrugs), lijst II (softdrugs) en middelen die vallen onder een stofgroep genoemd in lijst IA in de Opiumwet. Deze controles kunnen bestaan uit urineonderzoek, ademonderzoek of speekseltesten. De reclassering bepaalt hoe vaak en met welk controlemiddel wordt gecontroleerd.

Vermijden contact met minderjarigen

Verdachte zoekt op geen enkele wijze contact met minderjarigen. Hij vermijdt deze contacten zoveel mogelijk. Als contacten onvermijdelijk zijn, zorgt verdachte dat een door de reclassering te bepalen volwassene, hierbij aanwezig is. Indien de reclassering daarvoor toestemming geeft, geldt op deze voorwaarde een uitzondering voor contact met de eigen minderjarige kinderen van verdachte. De reclassering kan aan deze toestemming nadere voorwaarden verbinden.

Vermijden digitale omgevingen seksueel kindermisbruik

Verdachte:

1. vermijdt digitale omgevingen waarin hij in aanraking kan komen met kinderpornografisch materiaal; 2. vermijdt digitale omgevingen waarin over seksuele handelingen met minderjarigen wordt gecommuniceerd; 3. maakt geen gebruik van virtuele machines, versleutelprogramma's (zoals Bitlocker, Veracrypt) of applicaties die helpen de identiteit te verbergen (zoals een VPN), tenzij de reclassering toestemming heeft gegeven voor het gebruik (zoals voor werk of voor bankzaken); 4. geeft inzicht in de wijze waarop hij de omgevingen genoemd onder 1. en 2. zal vermijden en bespreekt hoe dit verloopt in gesprekken met de reclassering. Het toezicht op de naleving van de onderdelen 1. tot en met 3. beperkt zich tot geautomatiseerde controles van digitale apparaten (zoals computers, smart devices, USB-sticks, SD-kaarten, externe harde schijven) waarop bestanden kunnen worden opgeslagen en/of waarmee internet kan worden benaderd en die verdachte in gebruik heeft.

Verdachte werkt mee aan deze controles tijdens (on)aangekondigde huisbezoeken en verschaft toegang tot alle aanwezige digitale apparaten die verdachte in gebruik heeft. Hieronder wordt begrepen het verstrekken van wachtwoorden, codes of andere wijzen van ontgrendeling of ontsluiting zoals vingerafdrukken, die nodig zijn voor toegang. Op verzoek past verdachte de instellingen zodanig aan dat controle mogelijk is. De wijzigingen mogen niet leiden tot definitieve wijzigingen aan het apparaat en worden aan het einde van de controle weer teruggezet.

De controles worden uitgevoerd door de reclassering. Indien en voor zover noodzakelijk mag de reclassering voor ondersteuning op technisch en digitaal gebied een specialist, niet zijnde een opsporingsambtenaar meenemen. De controles mogen maximaal drie keer per jaar worden uitgevoerd, waarbij de persoonlijke levenssfeer van verdachte zoveel mogelijk wordt geëerbiedigd. De controles strekken er in het bijzonder niet toe een min of meer volledig beeld te krijgen van het persoonlijke leven van verdachte.

• draagt de reclassering op om toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden; daarbij gelden als voorwaarden van rechtswege dat verdachte:
• ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verleent aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
• medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, Sr, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht daaronder begrepen;
• bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de uitvoering van de gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht;

maatregel

• legt aan verdachte op de **maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding en vrijheidsbeperking **als bedoeld in artikel 38z Sr;

schadevergoeding [slachtoffer 1] (08-292754-25 feit 1 subsidiair)

• wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 1] toe tot een bedrag van € 1.500,00 (bestaande uit immateriële schade);

• veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 1] van een bedrag van € 1.500,00 (te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 20 september 2025);

• veroordeelt verdachte daarnaast in de kosten van het geding door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, alsook in de kosten van betekening van dit vonnis, de in verband met de tenuitvoerlegging van dit vonnis nog te maken kosten en de kosten vallende op de invordering;

• legt de maatregel op dat verdachte verplicht is ter zake van het bewezenverklaarde feit tot betaling aan de Staat der Nederlanden van een bedrag van € 1.500,00, (zegge: vijftienhonderd euro), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 20 september 2025 ten behoeve van de benadeelde, en bepaalt, voor het geval volledig verhaal van het verschuldigde bedrag niet mogelijk blijkt, dat gijzeling voor de duur van vijftien dagen kan worden toegepast. Tenuitvoerlegging van de gijzeling laat de betalingsverplichting onverlet;

• bepaalt dat als verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van bedoeld bedrag daarmee de verplichting van verdachte om aan de benadeelde partij het bedrag te betalen, komt te vervallen, en andersom, als verdachte aan de benadeelde partij het verschuldigde bedrag heeft betaald, dat daarmee de verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van dat bedrag komt te vervallen;

• bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in de vordering en dat de benadeelde partij de vordering voor dat deel slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen; schadevergoeding [slachtoffer 2] (08-292754-25 feit 2)

• wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 2] toe tot een bedrag van € 1.500,00 (bestaande uit immateriële schade);

• veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 2] van een bedrag van € 1.500,00 (te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 4 oktober 2025);

• veroordeelt verdachte daarnaast in de kosten van het geding door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, alsook in de kosten van betekening van dit vonnis, de in verband met de tenuitvoerlegging van dit vonnis nog te maken kosten en de kosten vallende op de invordering;

• legt de maatregel op dat verdachte verplicht is ter zake van het bewezenverklaarde feit tot betaling aan de Staat der Nederlanden van een bedrag van € 1.500,00, (zegge: vijftienhonderd euro), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 4 oktober 2025 ten behoeve van de benadeelde, en bepaalt, voor het geval volledig verhaal van het verschuldigde bedrag niet mogelijk blijkt, dat gijzeling voor de duur van vijftien dagen kan worden toegepast. Tenuitvoerlegging van de gijzeling laat de betalingsverplichting onverlet;

• bepaalt dat als verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van bedoeld bedrag daarmee de verplichting van verdachte om aan de benadeelde partij het bedrag te betalen, komt te vervallen, en andersom, als verdachte aan de benadeelde partij het verschuldigde bedrag heeft betaald, dat daarmee de verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van dat bedrag komt te vervallen;

• bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in de vordering en dat de benadeelde partij de vordering voor dat deel slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;

schadevergoeding [slachtoffer 3] (08-292754-25 feit 3)

• wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 3] toe tot een bedrag van € 1.500,00 (bestaande uit immateriële schade);
• veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 3] van een bedrag van € 1.500,00 (te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 21 oktober 2025);
• veroordeelt verdachte daarnaast in de kosten van het geding door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, alsook in de kosten van betekening van dit vonnis, de in verband met de tenuitvoerlegging van dit vonnis nog te maken kosten en de kosten vallende op de invordering;
• legt de maatregel op dat verdachte verplicht is ter zake van het bewezenverklaarde feit tot betaling aan de Staat der Nederlanden van een bedrag van € 1.500,00, (zegge: vijftienhonderd euro), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 21 oktober 2025 ten behoeve van de benadeelde, en bepaalt, voor het geval volledig verhaal van het verschuldigde bedrag niet mogelijk blijkt, dat gijzeling voor de duur van vijftien dagen kan worden toegepast. Tenuitvoerlegging van de gijzeling laat de betalingsverplichting onverlet;
• bepaalt dat als verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van bedoeld bedrag daarmee de verplichting van verdachte om aan de benadeelde partij het bedrag te betalen, komt te vervallen, en andersom, als verdachte aan de benadeelde partij het verschuldigde bedrag heeft betaald, dat daarmee de verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van dat bedrag komt te vervallen;
• bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in de vordering en dat de benadeelde partij de vordering voor dat deel slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;

schadevergoeding [slachtoffer 5] (08-292754-25 feit 5)

• wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 3] toe tot een bedrag van € 1.526,40 (bestaande uit € 26,40 materiële schade en € 1.500,00 immateriële schade);
• veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 5] van een bedrag van € 1.526,40 (te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 26 augustus 2026 ter zake van de materiële schade en 1 november 2025 ter zake van de immateriële schade);
• veroordeelt verdachte daarnaast in de kosten van het geding door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, alsook in de kosten van betekening van dit vonnis, de in verband met de tenuitvoerlegging van dit vonnis nog te maken kosten en de kosten vallende op de invordering;
• legt de maatregel op dat verdachte verplicht is ter zake van het bewezenverklaarde feit tot betaling aan de Staat der Nederlanden van een bedrag van € 1.526,40, (zegge: vijftienhonderdzesentwintig euro en veertig cent), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 26 augustus 2026 ter zake van de materiële schade en 1 november 2025 ter zake van de immateriële schade ten behoeve van de benadeelde, en bepaalt, voor het geval volledig verhaal van het verschuldigde bedrag niet mogelijk blijkt, dat gijzeling voor de duur van vijftien dagen kan worden toegepast. Tenuitvoerlegging van de gijzeling laat de betalingsverplichting onverlet;
• bepaalt dat als verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van bedoeld bedrag daarmee de verplichting van verdachte om aan de benadeelde partij het bedrag te betalen, komt te vervallen, en andersom, als verdachte aan de benadeelde partij het verschuldigde bedrag heeft betaald, dat daarmee de verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van dat bedrag komt te vervallen;
• bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in de vordering en dat de benadeelde partij de vordering voor dat deel slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;

schadevergoeding [slachtoffer 4] (08-292754-25 feit 6 subsidiair)

• wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 4] toe tot een bedrag van € 2.088,02 (bestaande uit € 588,02 materiële schade en € 1.500,00 immateriële schade);
• veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 4] van een bedrag van € 2.088,02 (te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 24 augustus 2026 ter zake van de materiële schade en 7 september 2025 ter zake van de immateriële schade);
• veroordeelt verdachte daarnaast in de kosten van het geding door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, alsook in de kosten van betekening van dit vonnis, de in verband met de tenuitvoerlegging van dit vonnis nog te maken kosten en de kosten vallende op de invordering;
• legt de maatregel op dat verdachte verplicht is ter zake van het bewezenverklaarde feit tot betaling aan de Staat der Nederlanden van een bedrag van € 2.088,02, (zegge: tweeduizendachtentachtig euro en twee cent), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 24 augustus 2026 ter zake van de materiële schade en 7 september 2025 ter zake van de immateriële schade ten behoeve van de benadeelde, en bepaalt, voor het geval volledig verhaal van het verschuldigde bedrag niet mogelijk blijkt, dat gijzeling voor de duur van twintig dagen kan worden toegepast. Tenuitvoerlegging van de gijzeling laat de betalingsverplichting onverlet;
• bepaalt dat als verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van bedoeld bedrag daarmee de verplichting van verdachte om aan de benadeelde partij het bedrag te betalen, komt te vervallen, en andersom, als verdachte aan de benadeelde partij het verschuldigde bedrag heeft betaald, dat daarmee de verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van dat bedrag komt te vervallen;
• bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in de vordering en dat de benadeelde partij de vordering voor dat deel slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;

schadevergoeding [slachtoffer 6] (08-159772-26 feit 1 primair)

• wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 6] toe tot een bedrag van € 836,50 (bestaande uit € 36,50 materiële schade en € 800,00 immateriële schade);
• veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 6] van een bedrag van € 836,50 (te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 26 maart 2025 ter zake van de materiële schade en 25 oktober 2025 ter zake van de immateriële schade);
• veroordeelt verdachte daarnaast in de kosten van het geding door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, alsook in de kosten van betekening van dit vonnis, de in verband met de tenuitvoerlegging van dit vonnis nog te maken kosten en de kosten vallende op de invordering;
• legt de maatregel op dat verdachte verplicht is ter zake van het bewezenverklaarde feit tot betaling aan de Staat der Nederlanden van een bedrag van € 836,50, (zegge: achthonderdzesendertig euro vijftig), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 26 maart 2025 ter zake van de materiële schade en 25 oktober 2025 ter zake van de immateriële schade ten behoeve van de benadeelde, en bepaalt, voor het geval volledig verhaal van het verschuldigde bedrag niet mogelijk blijkt, dat gijzeling voor de duur van acht dagen kan worden toegepast. Tenuitvoerlegging van de gijzeling laat de betalingsverplichting onverlet;

schadevergoeding [slachtoffer 7] (08-159772-26 feit 2)

• bepaalt dat de benadeelde partij [slachtoffer 7] in het geheel niet-ontvankelijk is in de vordering, en dat de benadeelde partij de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;
• veroordeelt de benadeelde partij in de kosten door verdachte ter verdediging tegen de vordering gemaakt, en begroot deze kosten op nihil.

Dit vonnis is gewezen door mr. A. van Holten, voorzitter, mr. G.H. Meijer en mr. M. ter Riet, rechters, in tegenwoordigheid van mr. A. Burgmeijer, griffier, en is in het openbaar uitgesproken op 15 september 2026.

Buiten staat

Mr. A. van Holten is niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.