ECLI:NL:GHSHE:2026:2075 Gerechtshof 's-Hertogenbosch , 29-07-2026 / 24/1280
Samenvatting
Gerechtshof ’s‑Hertogenbosch (Team belastingrecht, Enkelvoudige Belastingkamer), nr. 24/1280. Hoger beroep door [belanghebbende] (wonend te [woonplaats]) tegen de uitspraak van rechtbank Zeeland‑West‑Brabant van 20 augustus 2024, nr. BRE 23/9114, tegen de heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking West‑Brabant. Uitspraak van het hof op 29 juli 2026; zitting gehouden op 9 juli 2026 (belanghebbende niet verschenen).
Procedurele loop: de heffingsambtenaar stelde overeenkomstig de Wet WOZ per waardepeildatum 1‑1‑2022 de WOZ‑waarde van het woonhuis aan [adres] in [woonplaats] vast op €498.000 en gaf tevens de aanslag OZB 2023 bekend. Belanghebbende maakte bezwaar; de heffingsambtenaar verklaarde het bezwaar ongegrond. Belanghebbende ging in beroep bij de rechtbank; die verklaarde het beroep ongegrond. Belanghebbende stelde hoger beroep in bij het hof; de heffingsambtenaar diende verweerschrift en bewijsstukken (onder meer taxatiematrix). Belanghebbende zond vóór zitting aanvullende stukken, maar verscheen zelf niet op de zitting van het hof. De griffier verklaarde de uitnodiging aangetekend op het door belanghebbende opgegeven adres te hebben bezorgd (bewijs van PostNL).
Aan de orde stonden drie hoofdvragen: (I) was de uitnodiging voor de zitting van de rechtbank correct? (II) is het hoorrecht in de bezwaarfase geschonden? (III) is de vastgestelde WOZ‑waarde per peildatum te hoog?
I. Uitnodiging: het hof achtte, op grond van de door de griffier overgelegde verzending‑/bezorggegevens van PostNL, bewezen dat belanghebbende tijdig en op juiste wijze voor de zitting van de rechtbank was uitgenodigd (brief aangetekend verzonden d.d. 3 juni 2024, bezorgd 5 juni 2024). Het feit dat belanghebbende ook niet bij de zitting van het hof verscheen (uitnodiging aangetekend verzonden 4 mei 2026, bezorgd 5 mei 2026) versterkt de conclusie dat juist is gemotiveerd en betekend. Het bezwaar dat geen uitnodiging is ontvangen faalde.
II. Hoorrecht in bezwaar: belanghebbende stelde dat hij telefonisch om een hoorgesprek had verzocht en dat de hoorplicht was geschonden. Het hof wees dit af omdat in het bezwaarschrift geen verzoek tot horen was opgenomen en belanghebbende het telefoongesprek niet met bewijs onderbouwde. De wet bepaalt dat bij een WOZ‑beschikking op verzoek van de belanghebbende een hoorzitting plaatsvindt (art. 30 Wet WOZ in samenhang met relevante bepalingen). Omdat geen aantoonbaar verzoek tot hoorzitting was gedaan, is geen schending van het hoorrecht aannemelijk gemaakt.
III. Waardebepaling: de toetsing ging uit van de waarde in het economisch verkeer; de heffingsambtenaar droeg de bewijsvoering voor zijn waardering aan. In de beroepsfase overgelegde taxatiematrix gebruikte drie vergelijkingsobjecten (woningen in [woonplaats], bouwjaren 2016–2017, oppervlakten 121–126 m²). De taxatiematrix bevatte correcties voor ligging, grootte (m2), afzonderlijke waardering van berging/dakkapellen, toepassing van indexering van verkoopprijzen naar de waardepeildatum, en toepassing van een grondstaffel; voor de woning is de gemiddelde m2‑prijs van de referentiewoningen benut en een locatiecorrectie toegepast. Die methode is volgens het hof (overgenomen van de rechtbank) voldoende inzichtelijk en conform de door de Waarderingskamer voorgeschreven berekeningswijze (gebruik van m2). De heffingsambtenaar hoefde niet vast te houden aan één vaste bewijsvoering gedurende alle procesfasen; vrije bewijsvoering in iedere fase is toegestaan en gebeurde hier.
Belanghebbendes inhoudelijke bezwaren werden gemotiveerd door het hof verworpen:
- De stelling dat WOZ‑waardes elk jaar met een vast percentage stijgen, en dat waardebepaling niet jaarlijks opnieuw plaatsvindt, kon belanghebbende niet aannemelijk maken; de heffingsambtenaar motiveerde dat waardevaststelling voor 2024 is aangehouden om procedures te voorkomen, maar dat dit niet betekent dat bij een nieuwe peildatum geen nieuwe waardebepaling plaatsvindt.
- Klachten over afwijkende oppervlakteberekening (m2 versus m3 zoals makelaars zouden gebruiken) zijn onbewezen gelaten; de rechtbank en het hof stelden dat berekening op basis van m2 door de Waarderingskamer is voorgeschreven en dat belanghebbende geen concrete rekengegevens of tegenbewijs leverde.
- Vergelijking met de buurwoning (nr. [nummer]) waarbij belanghebbende verwachtte een gelijke of lagere waardeverandering werd beantwoord met het oordeel dat woningen per peildatum opnieuw moeten worden gewaardeerd en dat verschillen verklaarbaar zijn. De buurwoning was een hoekwoning met meer grond en een recht van overpad; de buurwoning had een vastgestelde waarde van €492.000. Het hof vond de waardeverhouding tussen beide panden verdedigbaar.
Conclusie hof: de heffingsambtenaar maakte aannemelijk dat de WOZ‑waarde voor 2023 niet te hoog is vastgesteld; alle door belanghebbende aangevoerde gronden slagen niet. Het hoger beroep wordt ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank bevestigd (geen vergoeding van griffierecht; geen veroordeling in proceskosten conform art. 8:75 Awb). Uitspraak gedaan door raadsheer C.W.M.M. Verkoijen; griffier S.M.R. Moberts. Tegen deze uitspraak staat binnen zes weken cassatie bij de Hoge Raad open volgens de gebruikelijke regels.
Soortgelijke uitspraken
Tijdslijn
Inhoudsindicatie
Belanghebbende maakt bezwaar tegen de vastgestelde WOZ-waarde van zijn woning voor 2023. In hoger beroep stelt hij dat hij geen uitnodiging voor de rechtbankzitting heeft ontvangen en dat het hoorrecht in de bezwaarfase is geschonden. Het hof heeft geen aanleiding om aan de juistheid van de oproeping, zoals door de rechtbankgriffier is verklaard, te twijfelen. Bovendien is belanghebbende zonder kennisgeving niet verschenen bij de zitting van het hof en heeft hij niet toegelicht welke gevolgen een eventuele schending van het hoorrecht zou moeten hebben. Daarnaast oordeelt het hof dat het hoorrecht in bezwaar niet is geschonden, omdat belanghebbende geen verzoek om een hoorzitting heeft gedaan. De WOZ-waarde is naar het oordeel van het hof niet te hoog vastgesteld. Hoger beroep ongegrond.
Uitspraak
GERECHTSHOF ’s-HERTOGENBOSCH Team belastingrecht Enkelvoudige Belastingkamer Nummer: 24/1280
Uitspraak op het hoger beroep van
wonend in [woonplaats] , hierna: belanghebbende,
tegen de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant (hierna: de rechtbank) van 20 augustus 2024, nummer BRE 23/9114, in het geding tussen belanghebbende en
de heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking West-Brabant,
hierna: de heffingsambtenaar.
1 Ontstaan en loop van het geding
1.1. De heffingsambtenaar heeft in het kader van de Wet waardering onroerende zaken (hierna: Wet WOZ) een beschikking gegeven (hierna: de WOZbeschikking) en daarbij de waarde van [adres] in [woonplaats] (hierna: de onroerende zaak) vastgesteld. Tevens is de aanslag onroerendezaakbelastingen voor het jaar 2023 bekendgemaakt.
1.2. Belanghebbende heeft bezwaar gemaakt. De heffingsambtenaar heeft uitspraak op bezwaar gedaan en het bezwaar ongegrond verklaard.
1.3. Belanghebbende heeft tegen deze uitspraak beroep ingesteld bij de rechtbank. De rechtbank heeft het beroep ongegrond verklaard.
1.4. Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van de rechtbank hoger beroep ingesteld bij het hof. De heffingsambtenaar heeft een verweerschrift ingediend.
1.5. Belanghebbende heeft vóór de zitting nadere stukken ingediend. Deze stukken zijn doorgestuurd naar de heffingsambtenaar.
1.6. De zitting heeft plaatsgevonden op 9 juli 2026 in ’s-Hertogenbosch. Daar zijn verschenen namens de heffingsambtenaar, [heffingsambtenaar 1] en [heffingsambtenaar 2] . Belanghebbende is, zonder kennisgeving aan het hof, niet op de zitting verschenen. De griffier heeft verklaard dat hij belanghebbende bij brief van 4 mei 2026, heeft uitgenodigd voor de zitting met vermelding van datum, plaats en tijdstip van de zitting. Deze brief is aangetekend verzonden naar het door belanghebbende opgegeven adres. Tot de gedingstukken behoort een kopie van de lijst van aangetekende verzendbewijzen en een schermprint van de statusinformatie van het verzendbewijs. Hieruit volgt dat de uitnodiging voor de zitting op 5 mei 2026 op het door belanghebbende opgegeven adres is afgeleverd.
1.7. Het hof heeft aan het einde van de zitting het onderzoek gesloten.
1.8. Van de zitting is een proces-verbaal opgemaakt, dat gelijktijdig met de uitspraak aan partijen wordt verzonden dan wel in Mijn Rechtspraak wordt geplaatst.
2 Feiten
2.1. Belanghebbende is eigenaar van de onroerende zaak. Het betreft een tussenwoning (bouwjaar 2016) met een oppervlakte van 145 m², een berging/schuur en twee dakkapellen, gelegen op een perceel van 142 m².
2.2. De waarde van de onroerende zaak is door de heffingsambtenaar per de waardepeildatum 1 januari 2022 vastgesteld op € 498.000. Bij uitspraak op bezwaar heeft de heffingsambtenaar de waarde van de onroerende zaak en de aanslag gehandhaafd.
2.3. De heffingsambtenaar heeft in de beroepsfase ter onderbouwing van de door hem verdedigde waarde en taxatiematrix overgelegd.
3 Geschil en conclusies van partijen
3.1. Het geschil betreft het antwoord op de volgende vragen: I. Is belanghebbende behoorlijk uitgenodigd voor de zitting van de rechtbank? II. Is het hoorrecht in de bezwaarfase geschonden? III. Is de waarde van de onroerende zaak per de waardepeildatum te hoog vastgesteld?
3.2. Belanghebbende concludeert tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank en vermindering van de WOZ-waarde. De heffingsambtenaar concludeert tot bevestiging van de uitspraak van de rechtbank.
4 Gronden
Vooraf en ambtshalve
4.1. Zoals volgt uit de onder 1.6 vermelde stukken is de uitnodiging op 5 mei 2026 uitgereikt. Op grond hiervan is het hof van oordeel dat belanghebbende op de juiste wijze is uitgenodigd om op de zitting te verschijnen.
Ten aanzien van het geschil
4.2. Belanghebbende stelt dat hij niet ter zitting van de rechtbank is verschenen omdat hij geen uitnodiging voor het bijwonen van de zitting heeft ontvangen. Het hof overweegt als volgt. Belanghebbende is, zonder kennisgeving aan de rechtbank, niet op de zitting verschenen. De griffier van de rechtbank heeft verklaard dat hij belanghebbende bij brief van 3 juni 2024 heeft uitgenodigd voor de zitting, met vermelding van datum, plaats en tijdstip van de zitting. Deze brief is aangetekend verzonden naar het door belanghebbende opgegeven adres. De rechtbank heeft in rechtsoverweging 1.5 geoordeeld dat de uitnodiging op de juiste wijze en tijdig op het juiste adres is aangeboden, omdat op basis van informatie van PostNL is gebleken dat de brief op 5 juni 2024 aan belanghebbende op genoemd adres is bezorgd. Het hof heeft geen aanleiding om aan de juistheid hiervan te twijfelen. Bovendien is belanghebbende ook niet verschenen bij de zitting van het hof (onderdeel 1.5) en heeft hij niet te kennen gegeven welke gevolgen een eventuele schending van het hoorrecht zou moeten hebben. Het hof is van oordeel dat belanghebbende op juiste wijze is uitgenodigd voor de zitting van de rechtbank.
4.3. Belanghebbende betoogt dat de hoorplicht in de bezwaarfase is geschonden. Hij voert aan dat het, anders dan door de heffingsambtenaar betoogd, niet aan hem is om om een hoorzitting te verzoeken. Tevens stelt hij dat hij telefonisch om een hoorgesprek heeft verzocht. De heffingsambtenaar betwist dat een dergelijk verzoek is gedaan.
In de wet is bepaald dat een belanghebbende in het geval van een WOZ-beschikking op diens verzoek wordt gehoord.
4.4. De waarde van de onroerende zaak is de waarde in het economisch verkeer. Dat is de prijs die de hoogstbiedende koper onder de beste omstandigheden wil betalen voor de onroerende zaak. De heffingsambtenaar moet aannemelijk maken dat hij de waarde niet te hoog heeft vastgesteld. Het hof zal beoordelen of dat het geval is en betrekt daarbij ook wat belanghebbende heeft aangevoerd.
4.5. Ter onderbouwing van de door hem verdedigde waarde heeft de heffingsambtenaar verwezen naar de taxatiematrix. De taxatiematrix maakt gebruik van verkoopgegevens van drie vergelijkingsobjecten. Deze vergelijkingsobjecten betreffen alle woningen, gelegen in [woonplaats] met een bouwjaar in de periode van 2016 tot en met 2017 met een oppervlakte variërend van 121 tot en met 126 m². In de taxatiematrix is inzicht gegeven in de verschillen tussen de vergelijkingsobjecten en de woning, zoals het verschil in ligging. Op basis van de matrix is de waarde van de woning per waardepeildatum getaxeerd op € 555.000, hoger dan de beschikte waarde van € 498.000.
4.6. Belanghebbende voert in hoger beroep een aantal beroepsgronden aan. Ten eerste voert hij aan dat onduidelijk is hoe de WOZ-waarde is vastgesteld en dat telkens een andere uitleg wordt gegeven over de wijze van waardebepaling. Het hof stelt voorop dat de heffingsambtenaar in iedere fase van de procedure vrij is in de keuze hoe hij de waarde van de woning onderbouwt. Het hof is van oordeel dat de heffingsambtenaar met de taxatiematrix de waardeverhouding tussen de woning en de vergelijkingsobjecten voldoende inzichtelijk heeft gemaakt. De rechtbank heeft hierover als volgt geoordeeld:
“5.6. De heffingsambtenaar heeft naar het oordeel van de rechtbank in voldoende mate inzichtelijk gemaakt op welke wijze rekening is gehouden met de verschillen tussen de referentiewoningen en de woning. Bij het bepalen van de waarde zijn de verkoopprijzen van de referentiewoningen geïndexeerd naar de waardepeildatum. De grondwaarde is vastgesteld aan de hand van een grondstaffel. Aan de berging/schuur en/of dakkapel is een afzonderlijke waarde toegekend. Op de m2-prijs van de referentiewoningen is een correctie toegepast voor afwijkende grootte van de gebruiksoppervlakte. Voor de woning is uitgegaan van de gemiddelde m2-prijs van alle referentiewoningen. Op de grondwaarde voor de woning is een correctie toegepast vanwege de factor 2 voor ligging.”
Het hof is van oordeel dat de rechtbank op goede gronden een juist oordeel heeft gegeven en maakt dat oordeel tot de zijne. Belanghebbende voert in hoger beroep niets aan dat dit oordeel anders maakt.
4.7. Belanghebbende betwist de stelling van de heffingsambtenaar dat de waardevaststelling ieder jaar opnieuw wordt vastgesteld. Hij voert aan dat hij de WOZ-waarden van alle woningen in de [wijk] sinds 2016 heeft bijgehouden en daaruit blijkt dat de waarde telkens met een vast percentage stijgt, ook in gevallen waarin dakkapellen en uitbouwen zijn aangebracht. Tevens voert belanghebbende aan dat rechtsoverweging 5.8 van de rechtbank, waarin is geoordeeld dat “
4.8. Belanghebbende voert verder aan dat de methode van oppervlakteberekening onjuist is, omdat deze afwijkt van de waardes die makelaars in hun advertenties hanteren, en onduidelijk is met welke waardes de heffingsambtenaar werkt. Het hof overweegt dat belanghebbende deze stelling niet nader heeft onderbouwd met bijvoorbeeld cijfers. De rechtbank heeft met betrekking tot dit geschilpunt als volgt geoordeeld:
“5.7. Belanghebbende stelt dat de heffingsambtenaar uitgaat van een onjuiste methode van berekening door uit te gaan van m2 gebruikersoppervlakte terwijl vergelijkingen steeds plaatsvinden op basis van m3. De heffingsambtenaar geeft aan dat een berekening op basis van m2 is voorgeschreven door de Waarderingskamer. De rechtbank is van oordeel dat de heffingsambtenaar terecht gebruik heeft gemaakt van een vergelijking op basis van m2 en daarmee een inzichtelijke vergelijking heeft gemaakt. Belanghebbende heeft niet gesteld dat de vergelijking in de matrix onjuist is.”
Het hof is van oordeel dat de rechtbank op goede gronden een juist oordeel heeft gegeven en maakt dat oordeel tot de zijne. Belanghebbende voert in hoger beroep niets aan dat dit oordeel anders maakt.
4.9. Belanghebbende voert ten slotte aan dat de WOZ-waarde van de buurwoning op huisnummer [nummer] , een hoekhuis dat redelijk gelijk is aan zijn woning, voorheen hoger was dan die van zijn woning, maar dat inmiddels zijn woning een hogere WOZ-waarde heeft, terwijl aan beide woningen niets is veranderd. De rechtbank heeft hierover als volgt geoordeeld:
“5.8. (…) Voor zover belanghebbende daarmee bedoelt dat de waarde in verhouding staat dan wel dient te staan tot de waarde die per vorige waardepeildatum aan de woning is toegekend, kan dit standpunt naar het oordeel van de rechtbank niet worden gevolgd. Doel en strekking van de Wet WOZ brengen namelijk mee dat de waarde van een woning voor elk tijdvak opnieuw wordt bepaald, aan de hand van feiten en omstandigheden die zich op of rond de waardepeildatum voordoen, waarbij wordt voorbijgegaan aan de waarde die per een vorige waardepeildatum aan de woning is toegekend. Ook geldt dat bij de waardering fouten gemaakt kunnen worden die bij een taxatie op een volgende peildatum moeten kunnen worden hersteld. Ook dat kan resulteren in een van de markt afwijkend stijgingspercentage van de vastgestelde waardes. Daarnaast merkt de heffingsambtenaar terecht op dat de waardeverhouding tussen de woning en buurpand nr. [nummer] juist is, nu de waarde van het buurpand € 492.000 is, de woningen nagenoeg identiek zijn en het buurpand een hoekwoning is met minimaal meer grond, maar tevens een recht van overpad.”
Het hof is van oordeel dat de rechtbank op goede gronden een juist oordeel heeft gegeven en maakt dat oordeel tot de zijne. Belanghebbende voert in hoger beroep niets aan dat dit oordeel anders maakt.
4.10. Gelet op wat hiervoor is overwogen, is de waarde van de onroerende zaak voor het belastingjaar 2023 niet te hoog vastgesteld.
Tussenconclusie
4.11. De slotsom is dat het hoger beroep ongegrond is.
Ten aanzien van het griffierecht
4.12. Het hof ziet geen aanleiding om het griffierecht te laten vergoeden.
Ten aanzien van de proceskosten
4.13. Het hof oordeelt dat er geen redenen zijn voor een veroordeling in de proceskosten als bedoeld in artikel 8:75 Awb.
5 Beslissing
Het hof:
- verklaart het hoger beroep ongegrond;
- bevestigt de uitspraak van de rechtbank.
De uitspraak is gedaan door C.W.M.M. Verkoijen, raadsheer, in tegenwoordigheid van S.M.R. Moberts, als griffier.
De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 29 juli 2026 en een afschrift van de uitspraak is op die datum in Mijn Rechtspraak geplaatst. Aan de partij die niet digitaal procedeert, is een afschrift op die datum aangetekend per post verzonden.
De griffier,De raadsheer,
S.M.R. MobertsC.W.M.M. Verkoijen
Het aanwenden van een rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden via het webportaal van de Hoge Raad www.hogeraad.nl.
Bepaalde personen die niet worden vertegenwoordigd door een gemachtigde die beroepsmatig rechtsbijstand verleent, mogen per post beroep in cassatie instellen. Dit zijn natuurlijke personen en verenigingen waarvan de statuten niet zijn opgenomen in een notariële akte. Als zij geen gebruik willen maken van digitaal procederen kunnen deze personen het beroepschrift in cassatie sturen aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), postbus 20303, 2500 EH Den Haag. Alle andere personen en gemachtigden die beroepsmatig rechtsbijstand verlenen, zijn in beginsel verplicht digitaal te procederen (zie
-
Bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd.
-
(Alleen bij procederen op papier) het beroepschrift moet ondertekend zijn;
-
Het beroepschrift moet ten minste het volgende vermelden:
-
de naam en het adres van de indiener;
-
de dagtekening;
-
een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;
-
e gronden van het beroep in cassatie.
Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de andere partij te veroordelen in de proceskosten.